dinsdag 27 september 2016

Verantwoord drinken

Ik drink graag alcohol. Vooral wijn, maar ook bier, whisk(e)y, rum, gin, ... alles eigenlijk. Mijn ouders dronken bijna nooit. Ik heb ze dan ook nooit dronken gezien, zelfs niet lichtjes aangeschoten. Soms eens een enkel biertje, een flesje (schuim)wijn bij het kerstdiner, maar nooit glazen en flessen na elkaar. Ze komen zelf ook uit gezinnen waarin er geen drinkcultuur heerste, dus de appel viel niet ver van de boom.

Tijdens de wonderjaren der puberteit en later de studententijd in Leuven en Gent begon het regelmatig drinken van alcohol wel deel uit te maken van mijn leven en gewoonten. Op kot zat de frigo altijd minstens halfvol bier en de meeste sociale activiteiten gingen gepaard met drinken. Het aantal geheelonthouders in de talrijke fakbars van de studentensteden was en is wellicht nog altijd verwaarloosbaar. 

Toch bleef en blijft het aantal katers in mijn leven gelukkig beperkt. Ik kon en kan niet goed tegen te veel drank. Van bepaalde alcoholhoudende dranken krijg ik snel hoofdpijn, al is niet altijd duidelijk waar dit aan ligt. Dat een hoge tolerantie voor alcohol een statussymbool is onder studenten, laat staan volwassenen is natuurlijk een belachelijke en infantiele notie. Een hele bak bier 'kunnen' leegdrinken heeft toch geen enkel aantoonbaar voordeel?

Toen ik met mijn vrouw een tijdje in Tsjechië woonde, waar de goede pils talrijk is (en meestal verkocht wordt in flesjes van 500 ml), was het mijn gewoonte om elke avond een pintje te drinken, gewoon zo, lekker bij het koken een beetje chillen. Na een tijdje vroeg ze me 'of ik dat normaal vond, en of dat wel nodig was'. Ik was eerst gepikeerd en verontwaardigd. Waarom moest ik mij verantwoorden? Toen ik erbij stilstond besefte ik: dit hoeft niet de norm te zijn! 

Sindsdien heb ik minstens twee alcoholvrije dagen per week ingevoerd, en af en toe een alcoholvrije week/maand. Er zijn mensen die het vreemd vinden om op een weekdag alcohol te drinken. Er zijn ook mensen die elke avond met twee gezellig een flesje wijn drinken. Vermoedelijk zit een deel van de leden van de Commanderij Gent, waar ik nu al enkele jaren lid van ben, in die laatste categorie. Als je kelder vol wijn ligt, en je 'kan er wel goed tegen', en het interesseert je erg, ... dan is dat niet zo abnormaal.

Het feit blijft natuurlijk dat je ook op vijf dagen te veel kan drinken. En dat alcohol een zware, zware drug is, die al talloze levens heeft verwoest en blijft verwoesten. En dat de alcoholbusiness een gigantische industrie is, waarin honderden miljarden omgaan wereldwijd. En dat een deel van die omzet ingezet wordt om ervoor te zorgen dat het imago van alcoholhoudende dranken niet te veel bezoedeld wordt.

Mijn zoektocht is er dus één naar de balans tussen verantwoord genieten van een glas, het goede voorbeeld geven voor mijn kinderen, en mijn gezondheid niet (te veel (?)) schaden. Hoe pakken we dit best aan?

Hoeveel is teveel? 

Zoals te verwachten is er geen consensus over de aanbevolen maximumhoeveelheid alcohol die men zou mogen consumeren. Maar omdat ze het niet kunnen laten, geven de overheden wel richtlijnen aan:
  • Maximum dagelijkse consumptie van alcohol: 
    • Australia: 20 g/day 
    • Austria: 24 g 
    • Czech Republic: 24 g 
    • Germany: 24 g/day
    • Italy: 40 g (30 g for the elderly) 
    • Japan: 19.75–39.5 g 
    • Netherlands: 29.7 g
    • Portugal: 37 g 
    • Spain: 30 g. (Also suggests a maximum of no more than twice this on any one occasion.) 
    • Sweden: 10 g for women and 20 g for men 
    • Switzerland: 30g for men and 20g for women 
    • United Kingdom: 24-32g/day
  • Maximum wekelijkse consumptie van alcohol: 
    • Canada: 190 g/week
    • New Zealand: 150 g/week; At least two alcohol-free days every week 
    • USA: 196 g/week
  • Belgische richtlijnen:
    • Aanvaardbaar alcoholgebruik volwassen mannen 
      • Gemiddeld niet meer dan 21 standaardglazen per week 
      • Nooit meer dan 5 standaardglazen per keer 
      • Tenminste 2 dagen per week geen alcohol 
    • Aanvaardbaar alcoholgebruik volwassen vrouwen 
      • Gemiddeld niet meer dan 14 standaardglazen per week
      • Nooit meer dan 3 standaardglazen per keer 
      • Tenminste 2 dagen per week geen alcohol 
Maar, weet er iemand wat een "standaardglas" is? Dit is een alcoholgehalte van 10 gram. Dat is dus niet eens een pintje van 250 ml, want dan zit je voor een Jupiler al aan 13 gram. Denk dus zeker niet dat je meer dan één Duvel kan drinken, want 330 ml aan 8,5% alcohol = 28,05 gram alcohol en meteen richting de limiet per dag. Voor een halve fles wijn zit je al snel aan 50 gram alcohol, opnieuw meer dan de maximum aanbevolen hoeveelheid per dag. Niet simpel dus, gesteld dat je een moer om deze richtlijnen geeft.

Wat zegt de wetenschap?

De meeste mensen, en zeker de meeste alcoholdrinkers, kennen die 'wetenschappelijke' uitspraken wel: "x aantal glazen (rode) wijn per dag verlaagt de kans op hart- en vaatziekten x %". En, to be fair, er zijn talloze studies uitgevoerd en gepubliceerd, door gerespecteerde instituten, die lijken aan te geven dat een beperkte consumptie van alcohol meer gezondheidsvoordelen dan -nadelen zou kunnen hebben. Enkele voorbeelden:

  • Harvard School of Public Health - Alcohol: balancing risks and benefits.
    "More than 100 prospective studies show an inverse association between moderate drinking and risk of heart attack, ischemic (clot-caused) stroke, peripheral vascular disease, sudden cardiac death, and death from all cardiovascular causes. (4) The effect is fairly consistent, corresponding to a 25 percent to 40 percent reduction in risk." Zie lijst met deze studies.

  • Mayo Clinic - Alcohol: if you drink, keep it moderate
    "Possible health benefits of moderate alcohol use Moderate alcohol consumption may provide some health benefits, such as: Reduce your risk of developing and dying from heart disease Possibly reduce your risk of ischemic stroke (when the arteries to your brain become narrowed or blocked, causing severely reduced blood flow) Possibly reduce your risk of diabetes Even so, the evidence about the health benefits of alcohol isn't certain, and alcohol may not benefit everyone who drinks."
     
Maar, zoals men terecht kan opmerken, is het niet mogelijk om een gecontroleerd dubbelblind experiment uit te voeren op de levenslange invloed van alcohol op ziektes en levensverwachting. De "bewijzen" van hierboven komen dus van cohort-studies, waarbij het niet altijd mogelijk is om alle beïnvloedende factoren juist in te schatten en uit te filteren. Er zijn dus ook (meer en meer) studies die zich afvragen of bovenstaande onderzoeken wel zo goed mogelijk opgesteld zijn:

  • The BMJ - All cause mortality and the case for age specific alcohol consumption guidelines: pooled analyses of up to 10 population based cohorts
    "Beneficial associations between low intensity alcohol consumption and all cause mortality may in part be attributable to inappropriate selection of a referent group and weak adjustment for confounders. Compared with never drinkers, age stratified analyses suggest that beneficial dose-response relations between alcohol consumption and all cause mortality may be largely specific to women drinkers aged 65 years or more, with little to no protection present in other age-sex groups. These protective associations may, however, be explained by the effect of selection biases across age-sex strata."
     
  • achtergrondartikel van BBC over deze problematiek: Is Alcohol actually bad for you?
    "In 2006, a team of researchers took a closer look at how these studies were designed. Their meta-analysis showed a major flaw in the way drinkers – or rather abstainers – were classified: the abstainers in many of these studies included people who had cut back or stopped drinking because of ill health or old age.

    This could potentially make non-drinkers look like a far less healthy group than the general population. Importantly, the studies without this misclassification didn’t find a reduction in heart disease or death among moderate drinkers. Other researchers have now explored this ‘misclassification hypothesis’ more closely, including a huge UK-based population study published this year.

    It showed that when you simply compare alcohol consumption and health outcomes, you find a clear beneficial effect of moderate alcohol consumption. But if you take former drinkers out of the abstainers group, then the benefits don’t look so rosy – in fact, they all but disappear
    "
     
  • En dan is er nog dit artikel uit Wired, dat ook aandacht heeft voor de invloed van de alcohollobby op wetenschappers: The muddled link between booze and cancer
    "In the summer of 2014, the journal Addiction published a scathing editorial that outed Ellison for receiving “unrestricted educational donations from the (alcohol) industry.” That money had supported his work at BU, along with his leadership of a peer group that wrote positive reviews about studies highlighting the potential health benefits of drinking."
Wat me altijd opvalt wanneer er een nieuw (wetenschappelijk) inzicht of een nuancering ervan naar buiten wordt gebracht is de manier waarop de meeste mensen het meteen in hun eigen kraam proberen passen. Bovenstaande artikels plaatsen terecht vraagtekens bij de eerdere inzichten dat matige consumptie van alcohol positief is voor de gezondheid. Ik karikaturiseereereer Enkele veelgehoorde reacties:
  • De fan-van-alcohol: "Ach, er zijn nog zoveel studies die zeggen dat matig drinken wel OK is, ze weten het duidelijk allemaal nog niet zeker!"
  • De niet-zo-grote-fan-van-alcohol: "Zie je wel! Mensen zouden beter zo weinig mogelijk drinken! En jij zeker!"
Zoals eerder gezegd streef ik voor mezelf vooral naar evenwicht en gezondheid op een haalbare en rationele manier, zoveel mogelijk ondersteund door wat we zo zeker mogelijk weten (door wetenschappelijk onderzoek). Maar het moet natuurlijk leuk blijven.

Daarom zal ik wellicht blijven drinken, maar mate, en consciëntieus opgevolgd in mijn AlcoDroid Alcohol Tracker. Alleen zo weet je natuurlijk zeker hoeveel je binnen hebt en of je binnen de limieten blijft. Maar gezond zijn is natuurlijk veel meer dan alleen maar verantwoord omgaan met alcohol: het gaat dan ook over gezond eten, voldoende bewegen, stress beperken, enzovoort.

Zullen we dat afspreken?

maandag 30 mei 2016

Hoe zit dat nu met die twee tweelingen? Qua kans en zo?

Als executive producer van twee tweelingen krijg ik minstens één keer per week de vraag: "Amaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaai, twee tweelingen! Hoe groot is de kans daartoe?"

Gevolgd door: "dat is wel heeeeeeeeel druk zeker?", en meestal ook: "voor een vader van twee tweelingen zie je er nog bijzonder uitgeslapen uit. Je maakt ook een intelligente indruk, je bent vastberaden, doortastend, hebt een fijne smaak, je houdt je schouders recht, gaat niet gebukt onder dit of dat, je adem ruikt niet, je nagels zijn proper, oké, je haarlijn is wat aan het wegebben, maar bon, daar kan je niets aan doen, dus al bij al lijk je de zaakjes mooi voor mekaar te hebben."

Waarop ik ingetogen repliceer: "u bent zeer opmerkzaam, ik dicht mezelf al deze eigenschappen evenzeer toe, en meer. Bovendien ben ik een goede vader. Eén van de betere. Misschien zelfs de beste. Dat is toch wat mijn vrouw en kinderen mij dagelijks zeggen. Ik heb ook een goede hand-oog-coördinatie, en ik kan in bomen klimmen. En ik rook niet. Tenslotte ben ik ook extreem bescheiden. Hahahahahaha, grapje natuurlijk, mevrouw! Maar om op uw vraag over de tweelingenstatistiek terug te komen, verwijs ik u graag door naar een blogpost die ik nog moet schrijven."

Let's start the investigazzioné

Het standaardantwoord op bovenstaande vraag is meestal wat ik van de gynaecoloog opving: tweelingen komen bij ons (of dat nu Vlaanderen, België, de lage landen of West-Europa is: geen idee) voor bij 1 op 80 zwangerschappen (dus niet bevallingen?). Het voorkomen van twee tweelingen zou dus 1 op 6400 zwangerschappen zijn. Dit roept enkele extra vragen/opmerkingen op:
  • Er is een verschil tussen de vastgestelde cijfers en de specifieke kans in onze situatie:
     
    • Wij hebben één monozygoot tweeling: Julie en Anna Van Eyken, geboren op 4 februari 2013. Een ééneiige tweeling ontstaat doordat één van de eerste celdelingen na de bevruchting van de eicel door de zaadcel het geheel opsplitst in twee identieke delen, die elk uitgroeien tot (in ons geval) prachtige, intelligente en behulpzame kinderen. Volgens Wikipedia is de kans op een monozygoot tweeling in Nederland 1 op 250. Aangezien het niet mogelijk is om die speciale verdubbelende celdeling uit te lokken, noemt men dit cijfer een universele constante.
       
    • Thomas en Margot Van Eyken (°4 januari 2016) zijn per definitie dizygoot. Dit wil dus zeggen dat mijn vrouw een dubbele eisprong had, en dat beide eicellen bevrucht zijn en uitgegroeid tot enerzijds een beertje heerlijk heertje (Thomas, die bij geboorte een flinke 3700 gram woog), en anderzijds Margotje klein kadootje (al is klein relatief, want ze woog voor een tweeling-meisje een respectabele 3050 gram bij de geboorte en ligt momenteel nog één kilo achter op haar broer, wat uiteraard gezien het geslacht niet onbegrijpelijk is).
We weten nu dat de kans op Julie en Anna 1 op 250 is. De kans op een dizygoot tweeling is minder strechtfoorwaard, aangezien dit sinds de komst van IVF en andere vruchtbaarheidsbehandelingen niet meer uitsluitend afhangt van het voorkomen van een natuurlijke dubbele eisprong.

Gelukkig zijn er veel cijfers te vinden op het internet. We vinden bijvoorbeeld deze grafiek in het jaarverslag van vzw Twins, verbonden aan het UZ Gent (let op het academische gebruik van Comic Sans, hier jammer genoeg niet ironisch toegepast):

In 2014 werden er in Oost-Vlaanderen 251 tweelingen geboren, waarvan 55% spontaan dizygoot. Ongeveer 138 twee-eiige tweelingen dus, op een totaal van 15.460 geboren kinderen in onze provincie. In heel Vlaanderen waren er dat jaar 64.505 eenlingen (98,1%), 1.211 tweelingen (1,8%) en dan ook nog 13 drielingen. 

1,8% van de Vlaamse bevallingen was dus van een tweeling, dat is dus 1 op ongeveer 55. Meer dus dan 1 op 80. 

Als de kans op een monozygoot tweeling 1 op 250 is, en de kans op een natuurlijke dizygoot in de praktijk blijkbaar ongeveer 1 op 99, dan heeft onze situatie een kans van  één op 24.750. We zouden dit nog verder kunnen opsplitsen naar geboortegewicht, aantal weken bij geboorte, enzovoort, en dan wordt het nog uitzonderlijker. Vandaar dat we ons gezegend voelen, en een paar keer per maand een neerhofdier offeren op een klein altaar in de tuin. Handig dat het weer stilaan beter wordt, aangezien onze vriezer begint uit te puilen van de kippen, duiven en konijnen. Dat doet me ook denken aan die mooie uitspraak van Sabine: "en morgen is Frank er weer, met weer meer weer."

Er resten echter nog enkele vragen: 
  • In hoeveel Vlaamse/Belgische gezinnen zijn er momenteel twee tweelingen?
  • In hoeveel Vlaamse/Belgische gezinnen zijn dit de enige vier kinderen?
  • En dan nog onderverdeeld volgens:
    • monozygoot + spontaan dizygoot
    • monozygoot + Iatrogeen dizygoot
    • Iatrogeen dizygoot + Iatrogeen dizygoot
    • monozygoot + monozygoot
    • spontaan dizygoot + Iatrogeen dizygoot

donderdag 14 april 2016

Leven met de CargoTrike Breed van Bakfiets.nl

De wekker gaat. Het is 5u52. "Rise and shine motherschnipper!" fluistert mijn alter ego mij toe. De nacht was te kort. De kans dat vier kleine kinderen allemaal een hele nacht doorslapen is voorlopig nog zeer klein. Mijn arm strekt zich al richting dutknop, maar net voor ik afdruk weifelt de wijsvinger, want daar klinkt, niet fluisterend maar brullend: "Did I stutter, lil' boy?" Ik strompel gedwee uit bed en probeer geruisloos het ochtendtoilet te maken om de vijf andere huisgenoten niet te wekken. Het komende half uur is voor mij.

De twee oudste kinderen druppelen sinds kort vanzelf uit hun bed. In diverse fases van aan- of uitgekleedheid staan ze dan plots aan de eettafel, terwijl ik meestal nog bezig ben met het bereiden van een voedzaam ontbijt bestaande uit gesneden vruchten, havermout/brinta en milkendrank. De rode melk is voor de kinderen, de groene/blauwe melk is voor de ouders. ZEER BELANGRIJK! (onderzoek wijst uit dat kleuters eerder te weinig dan te veel vet consumeren. Geef ze dus gerust volle melk, varkensreuzel of ganzenvet bij het ontbijt).

Om uw zenuwen niet al te zwaar te belasten sla ik nu even alle minder evidente fases van het opstaan met vier kleine kinderen over.

In het ideale scenario sta ik omstreeks 7u30 met de schoolgaande en aangeklede en opgepoetste tweeling in de garage, in de aanwezigheid van hun boekentassen, die gevuld zijn met de correcte hoeveelheden voedzame objecten, zoals water (in een metalen drinkfles), droge koeken zonder suiker (ZEER BELANGRIJK!) en gesneden vruchten of groenten.

Dan gaat de poort open, en stroomt zonlicht en frisse ochtendlucht naar binnen. De lauwe stralen strelen teder het bakbeest waarmee wij weldra op zwier gaan, onze Bakfiets.nl CargoTrike Breed*. De batterij is opgeladen en ik schuif ze in de bagagedrager. Helmen gaan aan, lippen worden ingebalsemd (een noodzaak voor mij, een frivoliteit voor het jonge grut) en één voor één klik ik de kinderen vast. Handrem af, naar buiten nu. Poort dicht.

Op de oprit neem ik plaats op het Brooks Aged Zadel uit dik leder. Het is hard, maar biedt veel ondersteuning, ook wanneer er putten in de baan zijn. Een beetje zoals een goeie opvoeding. Ik duw op de knop, de elektrische ondersteuning staat nu aan. Het lijf is moe, we gaan voor de hoogste stand. Eerst behoedzaam de stoep af (denk toch aan die kleine, onvolgroeide kinderhersentjes! - en dan heb je de baby's nog niet eens mee in de daarvoor uit kunststof vervaardigde babyschaal) en de straat op. In de rechte lijn gaat het harder. De inspanning is beperkt, hahahaha wind tegen, je kan me niets maken!

Maar toch knaagt het soms. De komst van de elektrische fiets heeft namelijk voor veel mensen een nieuw dilemma aan het pendelen toegevoegd: "hoe kies ik de juiste balans tussen lichaamsbeweging/cardiotraining en vermoeidheid/zweten?". Voor de aanschaf van de CargoTrike trok ik met een zware Gazelle een fietskar met twee kinderen. Door weer en wind tegen en wind mee en bergop en bergaf. Best puffen dus, maar echt megagoed voor de conditie. Een uur per dag bewegen door te pendelen met de fiets, dat is gezond en efficiënt.

Nu dus net iets minder gezond, tenzij we de motoren uitschakelen, of de ondersteuning verminderen. En dat vergt zelfdiscipline. Dus kies ik 's ochtends eerder voor ontspanning, en 's avonds voor inspanning.

We zetten onze tocht verder. Tot vlak voor de voordeur van de school. Nóg zo'n voordeel van fietsen. Geen geparkeer (met risico op boete) aan het Paul De Smet De Nayerplein in het miljoenenkwartier. Dat is voor een simpele loonslaaf sowieso al een moeilijke buurt om in te vertoeven, met al die miljardairs die vanuit hun ivoren torens neerkijken op het gepeupel dat als mieren rondscharrelt om te overleven en dat godbetert hun kinderen zelf naar school brengt.

Tot aan de voordeur dus. Handrem aan, motor uit, kap openflappen, kinderen uit de bak lepelen (rugzakken mee!) en hopsakee, weer klaar om een dagje vol kennis gepompt te worden. We hebben als afdekhoes gekozen voor de cabriotent, een optie van een luttele 200 euro, die toelaat in verschillende configuraties rond te rijden. Jammer genoeg bestaat die tent grotendeels uit een doorzichtige kunststof die bij zeer koud weer een beetje bros wordt. Na twee dagen gebruik hadden we dus een scheur van jewelste in de tent. Gelukkig is dit opgelost geraakt met leverancier Engelhoek en producent Bakfiets.nl, al ware het handig geweest een duidelijke instructie over gebruik van de tent in koud weer te hebben ontvangen.

Enfin, we hebben opnieuw een gave hoes nu, en dat is het belangrijkste. Het in en uitstappen via half-opengeklapte flappen is niet altijd even handig, maar als het weer mee zit knallen we de cabriotent gewoon volledig open, en dan is het zalig bollen. De luchtweerstand daalt aanzienlijk, en je kan tenminste met de inhoud van de bak communiceren (met de tent toe is dit bijna niet mogelijk). Bovendien hebben de kinderen zo een vrij zicht, wat misschien wel bijdraagt tot een open geest.

Toch blijft nog de vraag: waarom kochten wij zo'n grote en logge bakfiets? Waarom niet zo'n vinnige tweewieler? Die is bovendien goedkoper, en leuker om mee te rijden! Wel, zoals te verwachten leg je geen vierduizend knotsen neer zonder een grondige evaluatie van de situatie. Volgende andere oplossingen voor onze transportsituatie voldeden voor ons niet:
  • Tweewielbakfiets met motor: snel, leuk om mee te fietsen, maar zeker niet geschikt om vier kinderen gedurende 15 km mee te vervoeren per dag.
  • Tweewielbakfiets met motor + fietskar: motor is daarop niet voorzien, totale lengte van dit konvooi zit ver boven de 3 meter (neem daar maar eens een bocht  van 180 graden mee)
  • Elektrische fiets + fietskar: twee grote of kleine kinderen op de fiets vooraan = meer kwetsbaar + in hevige regen niet zo leuk.
  • Onderwaterfiets: beentjes momenteel nog te kort, idem voor regenweer.

Waarom dus de CargoTrike Breed?

  • Groot genoeg voor 4 kinderen tegelijk;
  • Mogelijkheid om baby- en peuterschalen te bevestigen;
  • Voorzien van twee elektromotoren in de voorwielen. 
Op 16 februari 2016 werd de fiets geleverd in volgende uitrusting:
  • Model NN8D: CargoTrike Breed met Shimano8 naafversnelling (en zogezegd ook naafdynamo, wat ik niet begrijp, want de voor- en achterlichten lijken op de batterij te werken);
    adviesprijs 2015: € 2.049
  • E-bike uitvoering: sinds 2016 installeert Bakfiets.nl blijkbaar elektrische ondersteuning met het Shimano STEPS systeem. Hier was ik niet van op de hoogte bij de aanschaf van onze fiets, waardoor ik nu natuurlijk het gevoel heb dat we een nog betere fiets zouden kunnen gehad hebben moesten we het geweten hadden hebben. Afijn, de prijzen zijn ook fors gestegen, dus het zal wel ok zijn. Eigenschappen van ons systeem zouden de volgende moeten zijn:
    • grote actieradius met 439 Wh accu. Dit is relatief met zo'n zware fiets. Ik denk dat ik +- 35 kilometer haal;
    • uitwisselbare accu met snellader; 
    • nieuwste Lithium-ion techniek; 
    • gepatenteerde krachtige fluisterstille motor (dit klopt wel, al kan ik niet vergelijken met andere elektrische fietsen);
    • alle versnellingssystemen zijn toepasbaar; 
    • geen weerstand bij uitgeschakelde motor;
    • Nederlands kwaliteitsproduct; 
    • uitstekende prijs/kwaliteit verhouding;
    • adviesprijs voor elektrische ondersteuning: € 1.650 (ter info: de totaalprijs van een elektrisch ondersteunde Babboe Big bakfiets is  € 1.699).
  • Opties:
    • IM81 rollerbrakes: ik hou niet van rollerbrakes, ik wil hydraulische velgremmen, maar dat ging niet. Het zal voor mijn volgende elektrische fiets zijn vrees ik (geplande aankoop: medio 2023);
    • Regentent Cabrio;
    • Brooks Aged zadel;
    • Schwalbe Marathon Plus: de meest lekbestendige luchtband op de markt (volgens Schwalbe zelf natuurlijk).

Ervaringen

  • Rijgedrag:

    Van een tweewielbakfiets zegt men dat dit grosso modo rijdt zoals een normale fiets. Van een driewielbakfiets zegt men dat dit grosso modo ABSOLUUT NIET rijdt zoals een normale fiets. De CargoTrike heeft een normaal stuur, en daarmee draai je de hele voorkant van de fiets (bak + wielen) als één geheel. Bij een scherpe bocht - die je sowieso aan lage snelheden moet nemen om niet om te kippen - zou je als bestuurder gebaat zijn bij armen die +- 60% langer zouden zijn.

    Als constructie is een trike veel stijver dan een tweewielbakfiets, die bij bulten en putten een beetje meeveert. Oneffenheden laten zich dus duidelijker voelen, en de (al dan niet levende) inhoud van de bak schudt dan ook mee. Ik hoop dat dit geen schedelbreuk/hersenschudding zal opleveren als de kleinste tweeling weldra mee zal rijden naar crèche/school.
  • Autonomie:

    Het dagelijkse traject gaat eerst 5600 meter van huis naar kinderschool en vervolgens nog 1900 meter van de school naar het werk. 7500 meter dus, en 's avonds nog een keer, dus een mooie 15 kilometer per dag. Des ochtends snorren we lekker aan maximum ondersteuningsniveau 15 iedereen voorbij, 's avonds is het een uitgekiende mix van inspanning (motortjes uit) en ontspanning (motortjes terug aan), om lijf en leden toch niet al te veel te verwennen. Ik denk dat ik tweeënhalf trajecten kan doen, al weet ik het niet zeker want ik heb nog nooit gereden tot de pillen plat zijn
  • (Bouw)kwaliteit:

    Lijkt dik ok. Ik kan dit niet vergelijken met andere (driewiel)bakfietsen, maar over Babboe las en hoorde ik redelijk veel negatieve ervaringen, die ook bij professionele reviews naar voor kwamen. Ze hebben bij Babboe nu wel een nieuw model geïntroduceert, dat qua kwaliteit misschien wel dichter in de buurt komt: Babboe Curve Mountain. En die ziet er ook veel beter uit dan de hoekige CargoTrike van ons. 

Conclusie

Heb je twee tweelingen? Wil je ze graag allemaal samen met de fiets vervoeren? Heb je geen zin om je kapot te duwen? Koop dan de CargoTrike Breed. Heb je minder kinderen? Koop dan een andere fiets.

*door wijzigingen in het gamma heet deze fiets vanaf 2016 CargoTrike Classic Wide