maandag 21 december 2009

Contrat du Climat

Na het verorberen van een appeltje liggen we met z'n allen te soezen in het heerlijke middagzonnetje. Het golvende landschap gaat in de verte over in de zee, waar het niet de woeste baren zijn die de lakens uitdelen, maar lieflijke golfjes als gooide god simpelweg wat steentjes in zijn plas.

Op het boekenfestein moest de boel gisteren afgesloten worden. Niet minder dan dertig miljoen boeken werden verkocht. Dat lijkt heel veel. In werkelijkheid is het nog meer. Dat zijn tachtig gevulde vrachtwagens. Wat zou er gebeuren als we al die vrachtwagens zouden vullen met banketbakkersroom? Dat zou ons een flinke bom geld kosten. Als je dan geen kunstenaar bent die er nog een videootje of een fotootje van kan verpatsen in Basel of New York, ben je helemaal de haas.

Tijdens het drinken van een kopje thee merken dat die vingernagels toch wat lang beginnen worden, ze vervolgens veel te kort knippen en er dan drie dagen pijnlijk mee rondlopen, van de pijn naar een flesje spotgoedkope cognac uit de nachtwinkel grijpen (een flesje van amper 150 ml, dat nota bene ook nog eens evenveel kost als een degelijke fles Blue Label (dat is bijna onmogelijk, maar niet helemaal)), om dan aan het eind van de rit te beseffen dat het allemaal een droom is, dat is nogal vervelend.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen