zondag 24 januari 2010

Les températures

'Wat bent u fijngevoelig en lief heertje!' sprak het meisje. 'Dat spreekt voor zich, jongedame!' kirde het heertje, dat spraak kon maken op een bescheiden maar vruchtbaar landgoed met kasteel, landhuis en boerderijen nu zijn oude vader in de touwen hing. 'Nu de barre winter ten einde loopt en de dagen lang genoeg duren om met het bootje op de grote vijver naar het prieeltje op het eilandje te gaan, loopt mijn hert weer over van levensvreugde, niet in het minst omdat we de waarheid in de ogen kijken en ongedwongen samen de mooiste kanten van het menselijk bestaan onderwerpen aan een grondig onderzoek: het zoeken naar pieren in composthopen, het zoeken naar naalden in hooibergen en het zoeken naar duurzame dieren op de boerderij.'
'Dat heb je weer mooi gezegd, mannetje,' zei het meisje weer. 'Vertel me nog eens over die gevoelens van je, heertje.' 'Maar natuurlijk,' zei het heertje, en hij zette aan: 'Om te beginnen vind ik vaak al in november dat de winter lang genoeg heeft geduurd. Dat klopt niet helemaal, maar emoties kloppen nooit helemaal, dus dat maakt geen moer uit. Ik ben dus nu zeer blijgemoed dat de zon mijn aangezicht reinigt met haar lauwe stralen. Het is alsof mijn brein langzaam ontdooit nu. Wist je trouwens dat ontdooien in het engels thawing heet. Dat is een mooi woord hé. Het komt ook voor in een lied van White Lies, maar dat doet verder niets ter zake. Jeremy Clarkson gebruikt dat woord ook, maar dat maakt ook geen moer uit, want dat is een Engelsman, en voor hem is dat dus een normaal woord, zoals ontdooien ook bij ons een normaal woord is. Frank Deboosere gebruikt dat woord zelfs! Dat doet me er ook aan denken dat ik gisteren een heerlijke biefstuk heb gegeten. Het was een biologische lap vlees, en die heb ik ook moeten ontdooien. Fantastisch hé?'
'Neen,' zei het meisje, en ze liep huilend naar haar moeder.

1 opmerking:

  1. Dat arme meisje. Wat een strontvervelende verhalen vertelde dat heertje!

    BeantwoordenVerwijderen