donderdag 7 januari 2010

Long walks on the shore

Er staan nog enkele sittaaten klaar uit het boek dat ik lees, maar een verrekte rugspier, de dorsalis gigantor, laat niets dan stilliggen toe. Zo komt het dat er een klein draagbaar computertje aan een vreemde constructie boven mijn hoofd hangt, en dat ik dit alles niet met mijn handen invoer, maar met mijn stem dicteer. De sophtwear die ik hiervoor gebroak is een werkelijk wonder. Het nadeel is natuurlijk dat ik de nonsens nu niet louter via de innerlijke stem kan dirigeren, maar als een psychoot tegen mezelf lig te murmelen. Gelukkig heeft de geluidsisolator voorbeeldig werk verricht, en nemen de buren het niet zo nauw met de maximaal toegestane hoeveelheid kaarsvet die ze tijdens weekdagen in hun oren mogen laten druppelen.

Mits enige spelingen van het lot construeert er zich een convictie die leiden zal tot een aanstelling voor geld. Voor honderd werkdagen zal arbeid der geest dan geleverd worden te Leuven. De kans is één op drie.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen