vrijdag 8 januari 2010

O-schmerta

Een job waarop gehoopt werd me door de neus geboord.
Op naar de volgende teleurstelling dus.

Onderwijl verpoos ik met Duitse Brandewijn genaamd Mariacron (een flesje dat ik van een aardige heer kreeg en dat wel wat waard is, waardoor het uiteraard nog veel beter smaakt, aangezien dure dingen nu eenmaal veel en veel lekkerder zijn dan goedkope dingen.) Bomen, zand en beton zijn allen spotgoedkoop en niet te vreten. Yellow Fin, eendenlever of Blue Label zijn duur en heerlijk. Propto hergor sic.

Tijdens het nippen van een kristallen vaasje et voornoemd vocht spijker ik mijn kennis van de films van Woody Allen bij. Die man heeft erg vaak dezelfde personages neergezet, en zo ook in zijn Love and Death uit 1975 is hij de iele en doemdenkende schlemiel. Grappig dat dit verhaal zich in het Rusland van Dode Zielen afspeelt (op enkele decennia na, vermoed ik), al zal Allen zich over historische accuratesse niet al te veel zorgen hebben gemaakt.
Staan verder op de kijklijst: Bananas, Everything you always wanted to know about sex but were afraid to ask, sleeper, take the money and run, Annie Hall, Manhattan, Interiors en Toto le Héros.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen