zondag 31 januari 2010

Slijpwijk

Gisteren at hij vijf warme maaltijden. Het begon met pannenkoeken, twee in getal. Daaroverheen had hij royale gulpen Canjadeese AhornSirooP ontbonden. Vervolgens, en slechts enkele kwartieren later, frituurde hij enkele snacks ter groottte van een vuist, die bestonden uit een vulling van pruimen, dadels, vijgen en abrikozen, omwonden met dikke stukken spek, verpakt in plakken geitenkaas die op hun beurt in wat Engelssprekenden 'batter' zouden noemen waren gerold. Dat zorgde na veel te gulzige verorbering voor een betonvorming in zijn maag, waardoor hij zich in de zetel zette om eventjes naar het veldrijden te kijken. Daarna speelde hij het nieuwe videospel Bayonetta op zijn console. Na twee uur brachten ze de warme nacho's met kaassaus, guacamole en pikante dip. Meteen daarna ging hij even liggen op een schapenvel voor de open haard, terwijl hij met dichtgeknepen ogen door het raam in de tuin zijn honden zag spelen in de sneeuw. Die dieren zagen er zo gelukkig uit, moet hij gedacht hebben, want hij lachte gelukzalig, en dat zal niet zo geweest zijn door zijn lichamelijke toestand, want die was minstens onaangenaam te noemen.
Gelukkig kwam zijn grootmoeder met een groot glas extra droge cava op de proppen, waardoor hij zich terstond opgepept voelde, en klaar om een nieuw front te openen: een bescheiden spaghetti carbonara, die desondanks toch zeven eieren bevatte.
En terwijl de Belgen in Tabor in de pan werden gehakt, at hij een paar boterhammen met licht gebakken gehakt, besprenkeld met parmezaan, tabasco, worchestershiresaus en gesnipperde augurken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen