maandag 1 maart 2010

rennen

Mensen van kermis-allooi zetten kramen neer op pleinen, zelfs als die niet volledig waterpas liggen. Dat is lef hebben, maar dat hebben deze heren en dames in overvloed. Verder ook in overvloed aanwezig: kannen gevuld met citroensap, thee, geconcentreerde vruchtensiroop en water. Dat levert een drank op die aangenaam smaakt. Het drinken ervan is nodig omdat vandaag 11 in plaats van de gebruikelijke 4 à 6 kilometer zijn afgemalen. Vijf ervan rond de watersportbaan, waar het idee van een finse piste nog wel aanwezig is, maar niet meer de realiteit. Wat tot gevolg heeft dat een weinig kniepijn mijn deel was, een ongemak waar ik uiteraard meteen komaf mee maakte middels een kleine incisie onder de knieschijf. Even de losgemaakte huidflappen wat herschikken, het kraakbeen smeren met talg van de talrijke eenden die daar tam als een lam zitten en hupsakee, we waren weer vertrokken.

Verder merk ik dat mijn tolerantie voor het aanschouwen van bloederige taferelen groter wordt naarmate het tweede seizoen van True Blood vordert. Aan het einde van het vierde seizoen zal ik misschien in staat zijn bloed te doneren, jeuj!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen