woensdag 10 maart 2010

Wennen aan wenen

Beste Frank,

Ik schrijf je dit nu al, zodat je aan het idee kan wennen. We gaan de hond laten inslapen. Voor je begint te steigeren als een dolle hengst, weet dit: het beest zal niet lijden. De reden is simpel, hij heeft gebeten. Toch valt het ons ook zwaar, vooral fysiek, want we gaan dat zelf doen, met een bidon bleekwater en wat injectienaalden die Thérèse achterover heeft gedrukt in de drugskliniek waar ze tegenwoordig werkt. Het budget voor zachte maatregelen rond drugs is sinds het aantreden van de linkse regering vervijfvoudigd. Ze gaan de gebruikers ook amper nog als criminelen vervolgen. In Portugal en Tsjechië heeft dat alleszins al geleid tot minder overlast. De gevolgen voor het gebruik in het algemeen zijn nog niet helemaal duidelijk.
Anyway, Franky gaat eraan. We hebben al een afspraak om hem te laten cremeren. De voorzitter van de golfclub heeft ook toegestemd met het verstrooien van de asse bij de 16de hole. Ik merk dat de inwoners van landen met een sterke staat meestal halfzacht zijn. Zo makkelijk te vermurwen, dat is niet te geloven. Alsof ze zich schuldig voelen voor het minste ongemak, omdat ze daar nog zo weinig mee geconfronteerd worden.

Hierbij vind je nog een fotocollage met de mooiste beelden van je bastaardzoon, Frank. Hang het kadertje niet op je toilet, dat hebben de gasten nooit graag. Liever op je slaapkamer, of in de gang. Desnoods boven het dressoir in de gastenkamer.

Tot binnenkort,

Je Joop

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen