zondag 11 april 2010

maximum hoogte bereikt

"Opgestaan met hoofdpijn vandaag," schreef hij in een boek. Gelukkig voor zijn biograaf schreef hij slechts één zin per dag. 4745 zinnen om uit op te maken wie hij was. Door heel hard en lang na te denken in een klooster lukte dat aardig. Het grote glas bier per dag hielp weinig de man die meerdere glazen whisky gewoon was. Liefst met uitgesproken turfaroma.

Ze konden nauwelijks geloven dat die aangename man in zo'n donker steegje woonde. De architect verantwoordelijk voor dat huisje was duidelijk geen liefhebber van de zon. De eerste drie maanden van het jaar scheen die namelijk slechts 24 minuten binnen, de volgende zes maanden ongeveer 45 minuten, en de rest van het jaar een gemiddelde daarvan. Frank zal u zeggen dat zoiets onmogelijk is, maar toch is het zo.


Zoals men kan vermoeden kocht men een bos. In het bos stonden bomen, waarin niemand geïnteresseerd was. Ze waren te jong, en van de verkeerde soort. Met een mozzorzaag streekte men ze om. In grote bundels werden de bomen opnieuw geplant. Een kind weet dat ze zo gaan rotten maar toch gebeurde het zo. Er werden geen foto's van dit genomen, ook geen films, laat staan in hoge definitie.
Men gritselde de bladeren in diepe kuilen, en één lag wel vijftien minuten in zo'n kuil, gelijk een werkeloze drommel op zoek naar verkoeling voor de onaangename hitte.

De dame die wandelt met de hond is niet bang. Haar man is gegaan, tot as en zo, en nu wandelt ze met de hond, kijkt ze naar de buis en ook naar de spelende kinderen op speeltuigen die in haar kindertijd nog niet bevroed waren door ingenieurs die hun liefde voor hun eigen kinderen moeilijk konden uiten en zich dan maar toelegden op het ontwerp van degelijke speeltuigen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen