dinsdag 20 april 2010

't Scheld

Het is me nog steeds niet duidelijk hoe de Schelde in Gent toekomt en weer vertrekt, maar gezien ik nog maar sinds november 2009 Gentenaar ben, heb ik nog voldoende respijt om dit verder te onderzoeken, bij voorkeur al lopend of fietsend, want van activiteiten waar het hart geen baat bij heeft hoef ik niet meer te weten. Dit stukje komt dan ook tot stand terwijl ik met de voeten afwisselend fiets- en zwembewegingen maak. Die levensspier trainen is niet zomaar een bevlieging, maar eerder het vlieden, weg van het alledaagse in het zweet van de inspanning.

Bij een loopwedstrijd zoals de Roba Dijkloop te Betekom of de Stadsloop in Gent, evenementen waaraan ik deelnemen zal, gaat de inspanning gepaard met spanning, stress en een allesverterende drang om de persoon die op dat moment voor mij loopt in te halen, te vermalen met de benen. De anderen kloppen, vernederen en froisseren geeft een gevoel van gevleugelde macht.
Zeker tijdens die laatste honderd meters, in het zicht van de meet, brengen het beest naar boven. Er dan nog twee of drie kunnen oprapen, zo van die verdienstelijke lopers die geen sprint meer in de benen hebben, is van een heerlijkheid die slechts geƫvenaard wordt door het aanschouwen van heel erg grote bomen, rivieren of kathedralen.

Enkele jaren geleden was ik op het toppunt van mijn kunnen als loper, een periode die jammer genoeg aan blessures is ten onder gegaan. Heden valt alles echter weer in zijn plooi, en zo ik voldoende trainen kan, zou ik weer moeten kunnen klimmen naar die toppen van weleer. Al wil dat wel zeggen dat ik ongeveer 3 minuten van mijn tijd op de 5km moet knijpen. On verra.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen