maandag 7 juni 2010

Jakarta

In zijn kennissenkring waren veel malse ventjes. Dat ging dan over collega's voor wie de weg naar het toilet was geplaveid met snoep- en frisdrankautomaten, studiegenoten die zich onvoldoende fysiek hadden gewapend tegen het lethargische en van overdadige lunches voorziene kantoorbestaan en nonkels in hun midlifecrisis die het bij elke minste gelegenheid op een stevig schransen en zuipen zetten om hun onbeduidenheid te loochenen. Hoewel hij door dat pantser van opgestapeld vet heen kon kijken, vroeg hij zich toch vaak af waarom deze heren niet wat vaker stilstonden bij hun ingeslagen pad. Christiaan zelf was een rijzig man, met pezige trekken en een adamsappel als een modern kunstwerk aan de gevel die zijn hals was.
Regelmatig ging hij zwemmen, en in z'n strakke zwembroek boezemde hij menig schoolkind angst in. Zijn ledematen strekten zich uit als vlezige stammen, blauwe aders vlamden door de witte huid. En als een speciaal effect uit een horrorfilm zat er een gigantisch litteken op zijn torso. Het leek op een vochtige worm in staat van ontbinding.
Toch hielden zijn vrouw en kinderen voorwaardelijk van hem. Christiaan beantwoordde die liefde ook, maar op zijn eigen manier. Zo verraste hij zijn vrouw met een paard, maar stond dat in een gigantisch aquarium gevuld met sterk water, en kregen zijn vrolijke dochtertjes van twee, vier, vijf, zeven, negen, 11, 14 en 27 een abonnement op het wetenschappelijke topvakbladCommunications on Pure and Applied Mathematics. Hoewel hij zich emotioneel openstelde voor zijn omgeving - wat bijwijlen resulteerde in hilarische huilpartijen bij omvergereden kleinvee - hield hij één kant van zijn bestaan angstvallig gesloten. Jammer genoeg ook voor mij, wei wei wei!










Mits bij het gebruik de handleiding wordt gevolgd, kan men met een kromzwaard erg lekkere salades bereiden, alsook huilende kinderen tot bedaren brengen. Tevens is dit stuk gereedschap van tel in de visserij, vooral deze op het eiland Jalta.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen