vrijdag 11 juni 2010

Open flakkerik

Om zijn ouders niet te verontrusten droeg Willy een pruik. Gezien zij door oogkwalen werden geplaagd, kon hij dit bedrog eenvoudig volhouden. Met het verdoezelen van zijn buik had hij minder succes. Vooral zijn moeder wilde hem nog graag stevig aan de borst drukken. 'Eet toch eens wat gezonder Willy,' zei ze hem vaak, terwijl vader zoals gebruikelijk diep voorovergebogen boven zijn dampend bord soep zat, de afstand tussen mond en lepel heet rood vocht zo klein mogelijk makend. ''t is al goed hé ma!' reageerde Willy dan bits. 'Jamaar jongen, hoe gaat gij ooit aan een vrouw geraken zo? Tegenwoordig zijn het toch al voetballers en coureurs overal. Wat moet gij met uw penske dan nog afkomen? De vrouwkes zijn kieskeuriger dan vroeger hoor!'

Tijdens de korte rit naar huis per fiets droomde Willy zich dan soms een gestroomlijnd sportman, en duwde hij stevig op de pedalen, de heuvel op die zijn huis van dat van zijn ouders scheidde. Wanneer hij zich even later, lichtjes transpirerend, bekeek in de grote spiegel van zijn kleerkast, werd die illusie snel weer weggevaagd. Wit vlees...

1 opmerking: