donderdag 2 september 2010

kriepknop

Met een fantastisch voorhoofd gezegend schrijdt Olivia door het leven. Af en toe spreekt ze verbouwereerde kleutertjes aan, terwijl ze hen overlaad met geschenken, een aandenken, en verschillende haiku's met stille wenken.
Wanneer zij spreekt kringelt zich de geur van viooltjes in je neus, en haar tong, die ze gebruikt om haar betoog kracht bij te zetten, klakt even fris en rozig in haar warme mondje.
In luchtige kleedjes huppelt ze door winkelstraten. Bij regenweer draagt ze daarbij een doorzichtig paraplu met witte bollen, en met haar hoge laarsjes trapt ze lachend in plassen.
Af en toe gaat ze een winkel binnen, zoals die chocolatier daar, waar ze net een grote doos pralines kocht van één kilo, die ze in de schoot van een tandenloze bedelaar die 'faim' heeft neerlegt. De man, die nooit eerder chocolade at, smult
de hele doos lekker leeg, en krijgt dan uiteraard vreselijke buikkrampen!
Maar dat ziet Olivia niet meer, want ze heeft zich al in de armen van enkele vrienden neergevleid in een bar, en op tafel staat een emmer met ijs en een fles met lekkere champagne die roze is als haar ondergoed op zondagochtend, wanneer ze
door de zon gewekt wordt en zich zoals in een reclamefilmpje uitrekt, gezeten op de rand van haar bed.
Haar vrienden brengen haar aan het lachen, het zijn zulke mallerds! De uren glijden voorbij als het landschap voor de ogen van de halfdronken zakenreiziger die met de hogesnelheidstrein van Parijs weerkeert na het succesvol afsluiten van een contract
dat zijn bedrijf voor vier jaar van honderden miljoenen euro's zal voorzien, terwijl thuis zijn vrouw ongelukkig ligt te wezen omdat hij zo'n drukke baan heeft. Het bed waarop ze ligt mag dan ook door Zweedse prinsen en prinsessen  beslapen worden, haar schuldgevoel
omdat ze geen liefde voelt voor hun eerste kind, en de angst nu ze zwanger is van een tweede, trekken haar bij haar mooie blonde haar naar beneden, en weer begint ze te huilen.

Diep in de nacht keert Olivia weer naar huis, helemaal losgeslagen door dure dranken in dure keten met succesvolle en viriele vrienden. Glimlachend zet ze zich in de zetel, want aan slapen is ze nog niet toe. Ze zet haar televisie aan en aanschouwt wonderlijke taferelen.
Een donkere reuzin walst met voeten van beton een hele stad plat. Lemmingen vreten zich een weg door elektriciteitsdraden. Bekers worden volgegoten en leeggedronken. Magazines doorbladerd...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen