dinsdag 14 september 2010

tan

Met een spade graaft Louis een vijvertje uit. Stokken en touwen markeren de vorm. Met een kruiwagen voert hij het afgegraven zand naar het eind van de tuin, waar hij geen berg, maar een heel laag plateau vormt. Zo duurt het langer, maar is het mooier, vindt Louis.
Elke twee jaar onderneemt hij een project. Vorige keer heeft hij zijn zolder ge├»soleerd, er verscheidene dakvensters in gezet, verlichting aangebracht en een echte parketvloer gelegd. Op die zolder werkt hij nu aan een lange tafel aan het beschilderen van tinnen soldaatjes, die hij ook zelf giet. Louis is 45 jaar oud. Zijn huis en tuin liggen er fraai bij. Sober, tijdloos, proper. Als alleenstaande man zonder kinderen heeft Louis veel tijd. Elke week eet hij frieten. Soms met mosselen, soms met stoofvlees, soms met mayonaise, soms met alledrie samen. Dan wil zijn maag al wel eens protesteren.
Om zijn uiterlijk maalt hij niet. "Ik maal niet om mijn uiterlijk," zegt hij daar zelf over. Hij heeft een ongezouten mening over veel onderwerpen, maar weigert die kenbaar te maken. Af en toe gaat hij wandelen met de hond van zijn ouders. Zwijgend maalt hij de kilometers af. Soms maakt hij foto's van de omgeving, mensen, fietsen, dansende mijnwerkers. Dit doet hij met een analoog fototoestel. Tot zover zijn lichaamsbeweging.
In de zetel leest hij vaak een boek, terwijl hij snoep van een zelfgebakken koek. Het liefst slurpt hij die koek vochtig naar binnen, gesopt in hete zwarte straffe koffie. Verder eet hij kilo's sardientjes met Kikkoman sojasaus met uitjes en makreeloogjes. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen