woensdag 17 november 2010

vejoat

Diverse factoren dragen bij tot wat ik 'de groei' zou willen noemen. Want ondanks het feit dat ik langzaamaan mijn haar verlies groeien er bepaalde zaken wel weer aan: mijn vastgoedpatrimonium, mijn bankrekening, mijn lijst met gelezen boeken, mijn kennis over hedendaags design en mijn lijst met manieren om mijn mond tot een no-go-zone voor tandplak te maken.
Het mag dan ook niet verwonderen dat ik gisteren in het gezelschap van mijn zus, die heden Nederlands en Engels studeert aan de Gentse Universiteit, toeschouwer was bij Uitgelezen in de Vooruit. Een keure aan frisse en minder frisse (want zwaar bebaarde) intellectuelen keek toe hoe Fien Sabbe met haar bizarre stem (alsof ze door een membraan van wol spreekt dat is ingesmeerd met exquise honing) een panel  van halve wilden doorheen de avond leidde. 
Onder andere de nieuwe Murakami en de nieuwe Burns (die stripromancier van Black Hole) passeerden de revue, en over die eerste wist Luk Van Haute (die enkele boeken van Murakami uit het Japans vertaalde) ons tot mijn onpeilbare verbazing te vertellen dat Amerikaanse vertalers soms tot honderden pagina's censuur plegen in hun werk. Die stoethaspels snijden dus werkelijk heelder lappen tekst of zelfs heelder personages weg uit vertaalde boeken, omdat ze niet tegen sex en drugs kunnen bijvoorbeeld. Ontreddering maakte zich van mij meester, en mijn geloof in de mensheid kreeg weer een deuk. 

Gelukkig is er op 21 december een herkansing, want dan gaat het over Freedom, de nieuwe van Franzen, die ik tegen dan gelezen hoop te hebben. En misschien is dat ook de gelegenheid om zijn 'correcties' er nog eens door te jagen. 

nice

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen