zondag 19 december 2010

Ledeberg

Naar het functioneren van machines kan ik uren staren. Ervoor betaald worden hoeft zelfs niet. Frankeermachines, sorteermachines, vulmachines, verpakkingsmachines, dorsmachines, oogstmachines, ploegmachines, strijkmachines, reinigingsmachines, verfmachines, lasmachines, assembleermachines.

Telkens vraag ik mij af hoeveel zo'n toestel weegt. Sommige wegen wel honderd ton. Dat is veel. Het laatste toestel dat ik zag was een sneeuwveegmachine. Als een vlijtig baasje raasde dat ding rond, voortgedreven door een tractor. En maar sneeuw ruimen! En achteraan: zout strooien. Zo vallen er minder mensen op de stoep en zijn we uiteindelijk allemaal beter af.

Vorige week stuurde ik een verhaal in, ten behoeve van de jury van een wedstrijd. Kort dat het was! Ongelooflijk. Nu ik de smaak weer te pakken heb, zal ik trachten nog meer verhalen te schrijven. Het bedenken van de plot is het lastigst. Een man loopt over straat. Is dat voldoende? Wie zal het zeggen? Ai Wei Wei? Dat is een rijke Chinese Kunstenaar. Hij is bevriend met Wim Delvoye. Nog zo'n paljas. Dat heeft een kasteel en al. De roem bevalt hem duidelijk, al blijft hij Gents spreken, wat niet altijd zo professioneel overkomt.

Verder zijn de remmen van mijn fiets bevroren. Ai Ai.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen