zondag 10 april 2011

Per bacco

Wanneer je, min of meer van omgevingsgeluid geïsoleerd, in de trein door een landschap glijdt dat door de ondergaande zon baadt in de warme gloed van 'alles komt wel goed', is het volgende liedje de ideale soundtrack:



Hoewel ik al verschillende keren naar Coles Corner van Richard Hawley heb geluisterd, was Last Orders mij blijkbaar nog nooit eerder opgevallen. Dat lied klinkt alsof je kieuwen hebt en van op de bodem van een zwembad naar traag passerende gasten kijkt die champagne drinken en toastjes met foie gras, fleur de sel en dille eten, en het zonlicht door het water wordt gebroken.

En hier een ander lied van deze in melancholie gedrenkte bard, The Ocean:

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen