vrijdag 4 november 2011

Reclaim your brain

"Je kan proberen leven. Gewoon doen en hopen op het beste. Maar zonder inzicht in de machinaties van de macht zal je dat weinig opleveren. En dat hoeven geen hoogdravende theorieën te zijn. Dat Jan de zwager is van Piet kan al veel verklaren. Ons kent ons. Zo ging het vroeger, zo gaat het vandaag en zo zal het morgen gaan. Crisis of geen crisis"


"Kan allemaal goed zijn, maar wat baten kaars en bril, als den uil niet zienen wil? En met zien bedoel ik echt zien zoals Bas Heijne dat doet. We worden om de oren geslagen met doembeelden van de teloorgang van onze welvaart door toedoen van onpersoonlijke krachten die we kunnen samenvatten onder de termen hebzucht, belangenvermenging en de verloochening van de waarden van de goede huisvader. Probeer de monsters van het gedereguleerde kapitalisme nu nog maar eens te temmen. De verkozenen van het volk hebben aan hun plicht verzaakt in ruil voor een zak geld. Altijd weer die zak met geld, terwijl wij al allemaal betalen om hun zak te vullen."


"Ja, maar dat is in de politiek onvermijdelijk. Dat zijn de machinaties van de macht. Alsof je onder de steen in de tuin kijkt en verwonderd bent dat er beesten zitten die het zonlicht schuwen. Als je het risico loopt na de volgende verkiezing te moeten afdruipen zal je er alles aan doen om ergens een postje te versieren. Doe dat maal duizend, herhaal dat om de zoveel jaar voor alle bestuursniveaus en je krijgt een eindeloze carousel van gekonkel, geritsel en geregel. In bedrijven is het niet anders, maar daar gebeurt het gelukkig niet met slecht geïnd en beheerd geld van voornamelijk de idiote middenklasse die net rijk genoeg is om lekker afgeroomd te worden en te arm om een commanditaire vennootschap op te richten en de middelvinger naar de FOD Financiën op te steken."


"Laten we nu maar gewoon beginnen met de maaltijd. En ik stel mijn veto voor discussies over voorgaande onderwerpen. Alleen over het nutteloze wil ik het nog hebben, als tegengif voor de waan van de dag. Ik stel voor dat we beginnen literatuur. Wie weet er wat een boek is."


"Een boek is een reeks woorden die geen krant is."


"En een tijdschrift dan?"


"Dat kan je toch niet menen?"


"Wat?"


"Gaan we die toer op? Ik zie hier nochtans nergens een bak jupiler staan, of een tafel waaraan Germanisten en amateur-filosofen zelfgedraaide sigaretten roken en drie uur lang doorbomen over Lacan, van wie ze uiteraard nog geen heel artikel hebben gelezen, laat staan een boek, omdat door die pseudowetenschappelijke bagger eenvoudigweg niet is door te geraken. Zijn wij een bende langharige hipsters misschien, of kan dat niet, hipsters met lang haar. Ik zie nochtans dat je broek erg smalle pijpen heeft voor jou doen, iets te smal misschien?"


"Doe niet zo gek, kerel, en steek je hand liever eerst in eigen boezem! Hoeveel boeken lees je zelf dan zo, per dag, per week, per maand en per jaar?"


"Dat is heel eenvoudig: te weinig. Langs alle kanten trekt de wereld aan mijn lijf."


"Een lijf als een weekdier dan toch. Gooi alle technologie buiten en installeer u in een zetel met een fles wijn. Je kan dan lekker combineren: Borges met een Argentijnse Malbec bijvoorbeeld, of die Franse braller, hoe heet die nu weer, die onlangs die prijs daar heeft gewonnen, dingske, awel, spulleke, met zijn kop als een geslagen hond, die kerel daar, die fransoos die zijn moeder niet kon verdragen, allé, met zijn boeken Platform en Elementaire Deeltjes en zo, allé, ik zou het zo zeggen, en zijn laatste boek gaat over een kunstenaar die foto's maakt van kaarten en daar veel succes mee heeft, en hij komt er zelf ook in voor, awel, die dus, met een zware rode wijn, zo'n kanjer waar je normaal dikke lappen geroosterd vlees bij eet. 
Bier en boeken, dat zou ik toch vermijden. Tenzij je zo'n softenonlezer bent die Brusselmans kan appreciëren. Dat blijft maar op tafels springen, niet te doen. Onlangs trouwens keurig afgeserveerd door Jeroen Brouwers in Knack. Smullen, zo'n toestanden, al moet ik van die Brouwers zelf ook niet zoveel weten. Nogal zwaar op de hand, dat heertje. En maar in Limburg wonen in het bos. Nogal logisch dat je spoken begint te zien. Eén en al aftakeling, dat oeuvre van hem. En dat zeg ik zonder meer dan één boek van hem gelezen te hebben. Af en toe wat kort door de bocht gaan, daar doe ik graag aan mee."


"Dat van die schermen is natuurlijk waar. Tenzij je een scherm neemt dat niet langs achteren belicht wordt. En dan zijn we bij de e-readers aanbeland natuurlijk. Schitterende evolutie vind ik dat."


"Waarom?"


"Daarom."


"Goed dan, ik schaf er mij gelijk eentje aan. Tot later."

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen