donderdag 1 maart 2012

Siegfried en de Ziener

Een voorzichtig klopje op de deur. Stel u van die deur trouwens maar niet te veel voor. Dat is een beschilderbare deur van dertien in een dozijn, uit zo'n doe-het-zelfmagazijn van dertien in een dozijn, die noch de koude, noch de ondoorgrondelijke geluiden van de andere bewoners van dit huis kan weerstaan. 


Een iets luider klopje op de deur. 'Binnen,' zeg ik. En de deur gaat voorzichtig een weinig open. 'Hi, it's me,' zegt Joanna Newsom met een stem die men eerder aan een tiener zou toeschrijven. 'Hello madame,' zeg ik. 'Welcome to my humble abode.' Ik sta op, want mijn armen zijn niet lang genoeg om gezeten van achter mijn bureau mantels van buitenlandse gasten in ontvangst te nemen. 'Did you find it allright?' 'Yes, the information you've sent me was very clear, thank you.' U moet weten dat ik sinds mijn gesprek met Sufjan Stevens niet meer bij de artiesten op bezoek ga. Zij komen op bezoek bij mij, zoals vandaag de harpiste Joanna Newsom. Die naam zegt u misschien niet zo veel, maar deze 30-jarige vrouw heeft er al een hele carrière opzitten in de alternatieve muziekscène. Ik ga hier het werk niet doen dat Wikipedia veel beter doet, maar om u een idee te geven, hier een typevoorbeeld van haar werk:




Wat u ook moet weten is dat deze muzikante een solo-optreden geeft in de AB op 13 maart om 20u. Dat concert in nog niet uitverkocht. Wellicht ook daarom is ze door haar op geld beluste impresario met zachte dwang voor mijn deur afgezet. Die impresario is trouwens zelf een begenadigd fuga-speler, maar dit terzijde. Ik dacht zo-even dat impresario als impressario werd geschreven, maar dit terzijde. En laat mij nu even doen, die vrouw staat ongeduldig te dralen, het lijkt wel of ze gewoonlijk met meer egards wordt behandeld. 


'I'm so sorry for the mess. Could I offer you something? A beverage perhaps?' 'Yes,  that would be splendid.' 'Hot or cold?' 'I'm fine.' 'No, I mean the beverage, do you prefer it hot or cold?' 'Tepid,' zegt ze met een ondeugende glimlach. Omdat ik met zo'n eigenwijze streken niet ben gediend, breng ik haar een glas lauw water. Omdat ik geen onmens ben, haal ik twee seconden nadat ik het voor haar neus heb gezet een thermos met kamillethee, een potje honing, een paar klontjes suiker, een dampende espresso, een dampende lungo, een dampende americano, een dampende latte, een dampende chai latte, een dampende chocomelk, een dampende paardenvijg en enkele blikjes frisdrank tevoorschijn. Omdat er problemen waren met de aan-huis-leverdienst van Colruyt, Collivery (niet zo duur hoor, kijk zelf maar:

Bedrag van uw reservatie
(zonder statiegeld) 
Leveringsbijdrage
Tussen € 60 (minimumreservatie) en € 125,00
€ 18,00
Tussen € 125,00 en € 250,00
€ 7,00
Vanaf € 250,00
€ 0,00



) kan ik haar jammer genoeg alleen maar Schweppes Tonic, Nordic Mist, Coca Cola, Coca Cola Light, Coca Cola Light zonder cafeïne, Coca Cola Zero, Coca Cola zonder cafeïne, Nestea, Ice Tea, Fanta, Fanta Zero, Sprite, Sprite Zero en een Melchizedek fles champagne (dat is 30 liter) aanbieden. 


'Oh my, this is really too much,' zegt ze. 'It's nothing,' zeg ik. 'Choose whatever you want, we will start the interview in a couple of minutes. I will first introduce myself, tell you something about this house, my family, this neighbourhood, this city, this province, this region, this country and this continent. Forgive me, but since you are American, I know everything European needs quite a lot of explaining.' Terwijl ze vier soorten koffie mengt in een kopje wacht ze knikkend af. 


'Well then, you allready know who I am. I'm just a humble carpenter with a passion for really good music. That is why I will attend the concert on the 13th. I heard your past passings at AB have become rather legendary, so let's hope for the best. Do you do drugs?'

Deze vraag had ze niet verwacht. Zo ben ik natuurlijk, ik overstelp ze met keuzes op het drankenfront en de illusie dat ze rustig zijn voor even, de idee dat dit samenzijn een gezellige wandeling door het park wordt, zonder duistere krochten, zonder vijandschap, zonder dolken in de rug. En dan, plotseling, sla ik vernietigend toe! Maar ze blijft kalm: 'I drink wine from time to time, and I have been known to chew down on some coca leaves but that was years ago. Apart from that, I'm clean as a scalpel.'


'Very well then. How do you call the harp-shaped instrument you play on stage?' 'That would be a harp, wijsneus!'


VERBAZING. En blindheid ook. Mijn ogen zijn letterlijk uit hun kassen gevallen. Gelukkig nog steeds middels de oogzenuw met mijn hoofd verbonden en dus relatief eenvoudig terug te duwen, een beetje zoals dit ding. Maar dus: VERBAZING: dit Amerikaans icoon van de indie folk KLAPT VLOMS! 


'Wat is hier aan de hand?' vraag ik. 'Berlitz.' zegt ze, en ze springt recht (figuurlijk, eigenlijk veert ze eerder recht. Afijn, ze staat zeer snel op), neemt haar mantel (wat heeft die dame onnatuurlijk lange armen. Van het langdurig omhelzen van die reusachtige harpen op podia wereldwijd ongetwijfeld), graait enkele blikken frisdrank mee (Zero. En ze heeft gelijk ook, want dat is veel beter voor de tanden) en verdwijnt.


Tot de 13de, Joanna!

1 opmerking: