zondag 4 november 2012

Heese

De Amerikaanse schrijver Jonathan Franzen somde in 2010 tien tips voor schrijvers van fictie op.

  1. Begin een boek nooit met een beschrijving van het weer; 
  2. Vermijd prologen;
  3. Gebruik nooit een ander woord dan 'zeggen' voor het beschrijven van dialogen:
    fluisteren, schreeuwen, brullen, ... ;
  4. Gebruik nooit een bijwoord bij 'zeggen':
    zei ze beschuldigend, zegt hij angstig, ...;
  5. Wees zuinig met uitroeptekens;
  6. Gebruik nooit de woorden 'plotseling' of 'de hel brak los';
  7. Vermijd dialect;
  8. Vermijd gedetailleerde beschrijvingen van de personages;
  9. Vermijd gedetailleerde beschrijvingen van plaatsen en dingen;
  10. Schrap de paragrafen waarvan je denkt dat lezers ze gaan overslaan.
CHALLENGE ACCEPTED, MISTER FRANZEN!

Proloog

Kees is hees nu. Hij heeft niet naar zijn moeder geluisterd. De warme melk liet hij staan voor een gevaarlijk avontuur met een vrouw, een wagen en een koffer met geld. Kees heeft zich laten meeslepen door zijn gevoelens. Zijn verstand liet hij ongebruikt voor roem en macht. Hoe is dat toch kunnen gebeuren?

Hoofdstuk 1

Het was ongewoon warm toen Kees wakker werd op een bank in het park. De nazomerzon prikkelde zijn gezwollen oogleden. Het grasperk voor zijn voeten glinsterde als duizend diamanten. Kees' confectiepak was klam van de dauw, en zijn das zat scheef. Hij fluisterde stil bij zichzelf 'hoe is dit toch kunnen gebeuren?'

Plotseling brak de hel los! Een grote hond met lange zwarte haren en bloeddorstige tanden en de blik van de duivel in zijn ogen kwam op Kees aanlopen en begon verwoed zijn gezicht te likken. Kees worstelde ruw met het wilde dier en kon maar amper vermijden dat hij gebeten werd. De eigenaar van de grote zwarte hond met lange haren kwam buiten adem aanlopen. Hij droeg een droog confectiepak met strepen, en zijn das zat recht. 'Sojjie hooj meneej, mijnen 'ond doeta normoal nie. STOUTE FIKKIE! STOUTE FIKKIE!!'

'Het is ok meneer, maar je zal me moeten betalen voor mijn gescheurde confectiepak. Ook zit mijn das onder de kwijl van je hond. Dat is dan vierhonderd euro graag!'

Hoofdstuk 2

Kees liep lachend zijn geld te tellen na het debacle met de hond. Plots kwam hij een vrouw tegen. Haar ogen waren als amandelen en haar huid was als een perzik, met zo'n vreemde dons erop als je er met tegenlicht naar kijkt. Maar dat wist Kees nu nog niet. Net zoals hij nu ook nog niet wist dat deze vrouw zijn femme fatale zou worden!

Hoofdstukken 3 tot 25

Meer van hetzelfde.
_______________________________________________________

Met bovenstaand basismateriaal kan ik toch zeker een boekendeal afsluiten bij de uitgeverij die het boek van Sven Ornelis op de wereld heeft losgelaten, neen?







Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen