donderdag 15 november 2012

Octopus in het land der kippen

ENGAGE RANT MODE

Bijna iedereen die ik ken zit bijna iedere dag talloze uren teksten in te voeren middels een klavier, vooralsnog de beste en meest flexibele manier om dit te doen. En toch zijn er nog misdadig veel onder hen die daarvoor maar 20 tot 40 procent van hun vingers gebruiken.

En die werkgevers, die zien dat, en die doen niets! Dat zelfstandigen hun eigen tijd verkwanselen kan mij niet schelen, maar dat bedrijven en overheden, die overal elders besparingen doorvoeren van ocharme ochere een paar eurootjes per jaar, zich door het min of meer opgeleide schorriemorrie laten ringeloren gaat mijn bevattingsvermogen te buiten.

Werkgevers slaan u om de oren met met opleidingen voor professionele en zelfs persoonlijke groei, maar anderzijds staat daar een gigantische olifant in het open-plan-kantoor waar niet over gesproken wordt: ‘kunde gij blind typen vriend?’ Het antwoord is nog veel te vaak neen, met alle gevolgen van dien: kinderen krijgen pijn aan hun neksken van de hele tijd op en neer te kijken naar scherm-klavier-scherm-klavier-scherm-klavier, studenten worden halve klokkeluiders van Notre Dame, met klauwen in plaats van handen door uren na elkaar in onnatuurlijke houdingen papers, masterproeven en zelfs doctoraten aan het computerken toe te vertrouwen, en men ziet zelfs journalisten en schrijvers die technieken toepassen.

PASCAL SMET, DOE ER WAT AAN!

Moest ik baas zijn, ge zou nogal eens wat zien! Iedereen (iedereen? IEDEREEN!) moet met tien vingers kunnen typen bij aanwerving, of beloven dat te zullen leren binnen twee dagen na aanwerving (ik ben immers geen onmens). Wat zeg ik, bij aanwerving? Zo laat? Bij het verlaten van de lagere school, potdomme! Schrap één bosklasweekend en organiseer een wedstrijd in het computerlokaal. De eerste die blind kan typen krijgt een pot nutella, een paar tickets voor one direction en een poster van een of andere bloedzuigende vampier.

Serieus, man, al eens naast iemand gezeten die een mail aan het opstellen is met twee vingers? Dat is toch godgeklaagd! En het is niet meer zoals vroeger, toen de studenten dactylo zich met een al dan niet elektrisch typemachine van drieduizend kilo een lumbago naar een bepaalde locatie moesten strompelen. Vandaag surf je naar typeplanet.be en je begint eraan. Het is zoals met een nieuwe fiets leren rijden: even wennen, maar daarna zoef je sneller, vlotter en veiliger al die anderen voorbij. Van de ROI van deze inspanning begint de gemiddelde econoom vocht te verliezen langs alle lichaamsopeningen!

Doe uzelf en mij dus een plezier en leer dat vandaag of toch alleszins voor het jaareinde. Anders zal het uwen besten dag niet zijn.

Rant mode: OFF

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen