donderdag 14 april 2016

Leven met de CargoTrike Breed van Bakfiets.nl

De wekker gaat. Het is 5u52. "Rise and shine motherschnipper!" fluistert mijn alter ego mij toe. De nacht was te kort. De kans dat vier kleine kinderen allemaal een hele nacht doorslapen is voorlopig nog zeer klein. Mijn arm strekt zich al richting dutknop, maar net voor ik afdruk weifelt de wijsvinger, want daar klinkt, niet fluisterend maar brullend: "Did I stutter, lil' boy?" Ik strompel gedwee uit bed en probeer geruisloos het ochtendtoilet te maken om de vijf andere huisgenoten niet te wekken. Het komende half uur is voor mij.

De twee oudste kinderen druppelen sinds kort vanzelf uit hun bed. In diverse fases van aan- of uitgekleedheid staan ze dan plots aan de eettafel, terwijl ik meestal nog bezig ben met het bereiden van een voedzaam ontbijt bestaande uit gesneden vruchten, havermout/brinta en milkendrank. De rode melk is voor de kinderen, de groene/blauwe melk is voor de ouders. ZEER BELANGRIJK! (onderzoek wijst uit dat kleuters eerder te weinig dan te veel vet consumeren. Geef ze dus gerust volle melk, varkensreuzel of ganzenvet bij het ontbijt).

Om uw zenuwen niet al te zwaar te belasten sla ik nu even alle minder evidente fases van het opstaan met vier kleine kinderen over.

In het ideale scenario sta ik omstreeks 7u30 met de schoolgaande en aangeklede en opgepoetste tweeling in de garage, in de aanwezigheid van hun boekentassen, die gevuld zijn met de correcte hoeveelheden voedzame objecten, zoals water (in een metalen drinkfles), droge koeken zonder suiker (ZEER BELANGRIJK!) en gesneden vruchten of groenten.

Dan gaat de poort open, en stroomt zonlicht en frisse ochtendlucht naar binnen. De lauwe stralen strelen teder het bakbeest waarmee wij weldra op zwier gaan, onze Bakfiets.nl CargoTrike Breed*. De batterij is opgeladen en ik schuif ze in de bagagedrager. Helmen gaan aan, lippen worden ingebalsemd (een noodzaak voor mij, een frivoliteit voor het jonge grut) en één voor één klik ik de kinderen vast. Handrem af, naar buiten nu. Poort dicht.

Op de oprit neem ik plaats op het Brooks Aged Zadel uit dik leder. Het is hard, maar biedt veel ondersteuning, ook wanneer er putten in de baan zijn. Een beetje zoals een goeie opvoeding. Ik duw op de knop, de elektrische ondersteuning staat nu aan. Het lijf is moe, we gaan voor de hoogste stand. Eerst behoedzaam de stoep af (denk toch aan die kleine, onvolgroeide kinderhersentjes! - en dan heb je de baby's nog niet eens mee in de daarvoor uit kunststof vervaardigde babyschaal) en de straat op. In de rechte lijn gaat het harder. De inspanning is beperkt, hahahaha wind tegen, je kan me niets maken!

Maar toch knaagt het soms. De komst van de elektrische fiets heeft namelijk voor veel mensen een nieuw dilemma aan het pendelen toegevoegd: "hoe kies ik de juiste balans tussen lichaamsbeweging/cardiotraining en vermoeidheid/zweten?". Voor de aanschaf van de CargoTrike trok ik met een zware Gazelle een fietskar met twee kinderen. Door weer en wind tegen en wind mee en bergop en bergaf. Best puffen dus, maar echt megagoed voor de conditie. Een uur per dag bewegen door te pendelen met de fiets, dat is gezond en efficiënt.

Nu dus net iets minder gezond, tenzij we de motoren uitschakelen, of de ondersteuning verminderen. En dat vergt zelfdiscipline. Dus kies ik 's ochtends eerder voor ontspanning, en 's avonds voor inspanning.

We zetten onze tocht verder. Tot vlak voor de voordeur van de school. Nóg zo'n voordeel van fietsen. Geen geparkeer (met risico op boete) aan het Paul De Smet De Nayerplein in het miljoenenkwartier. Dat is voor een simpele loonslaaf sowieso al een moeilijke buurt om in te vertoeven, met al die miljardairs die vanuit hun ivoren torens neerkijken op het gepeupel dat als mieren rondscharrelt om te overleven en dat godbetert hun kinderen zelf naar school brengt.

Tot aan de voordeur dus. Handrem aan, motor uit, kap openflappen, kinderen uit de bak lepelen (rugzakken mee!) en hopsakee, weer klaar om een dagje vol kennis gepompt te worden. We hebben als afdekhoes gekozen voor de cabriotent, een optie van een luttele 200 euro, die toelaat in verschillende configuraties rond te rijden. Jammer genoeg bestaat die tent grotendeels uit een doorzichtige kunststof die bij zeer koud weer een beetje bros wordt. Na twee dagen gebruik hadden we dus een scheur van jewelste in de tent. Gelukkig is dit opgelost geraakt met leverancier Engelhoek en producent Bakfiets.nl, al ware het handig geweest een duidelijke instructie over gebruik van de tent in koud weer te hebben ontvangen.

Enfin, we hebben opnieuw een gave hoes nu, en dat is het belangrijkste. Het in en uitstappen via half-opengeklapte flappen is niet altijd even handig, maar als het weer mee zit knallen we de cabriotent gewoon volledig open, en dan is het zalig bollen. De luchtweerstand daalt aanzienlijk, en je kan tenminste met de inhoud van de bak communiceren (met de tent toe is dit bijna niet mogelijk). Bovendien hebben de kinderen zo een vrij zicht, wat misschien wel bijdraagt tot een open geest.

Toch blijft nog de vraag: waarom kochten wij zo'n grote en logge bakfiets? Waarom niet zo'n vinnige tweewieler? Die is bovendien goedkoper, en leuker om mee te rijden! Wel, zoals te verwachten leg je geen vierduizend knotsen neer zonder een grondige evaluatie van de situatie. Volgende andere oplossingen voor onze transportsituatie voldeden voor ons niet:
  • Tweewielbakfiets met motor: snel, leuk om mee te fietsen, maar zeker niet geschikt om vier kinderen gedurende 15 km mee te vervoeren per dag.
  • Tweewielbakfiets met motor + fietskar: motor is daarop niet voorzien, totale lengte van dit konvooi zit ver boven de 3 meter (neem daar maar eens een bocht  van 180 graden mee)
  • Elektrische fiets + fietskar: twee grote of kleine kinderen op de fiets vooraan = meer kwetsbaar + in hevige regen niet zo leuk.
  • Onderwaterfiets: beentjes momenteel nog te kort, idem voor regenweer.

Waarom dus de CargoTrike Breed?

  • Groot genoeg voor 4 kinderen tegelijk;
  • Mogelijkheid om baby- en peuterschalen te bevestigen;
  • Voorzien van twee elektromotoren in de voorwielen. 
Op 16 februari 2016 werd de fiets geleverd in volgende uitrusting:
  • Model NN8D: CargoTrike Breed met Shimano8 naafversnelling (en zogezegd ook naafdynamo, wat ik niet begrijp, want de voor- en achterlichten lijken op de batterij te werken);
    adviesprijs 2015: € 2.049
  • E-bike uitvoering: sinds 2016 installeert Bakfiets.nl blijkbaar elektrische ondersteuning met het Shimano STEPS systeem. Hier was ik niet van op de hoogte bij de aanschaf van onze fiets, waardoor ik nu natuurlijk het gevoel heb dat we een nog betere fiets zouden kunnen gehad hebben moesten we het geweten hadden hebben. Afijn, de prijzen zijn ook fors gestegen, dus het zal wel ok zijn. Eigenschappen van ons systeem zouden de volgende moeten zijn:
    • grote actieradius met 439 Wh accu. Dit is relatief met zo'n zware fiets. Ik denk dat ik +- 35 kilometer haal;
    • uitwisselbare accu met snellader; 
    • nieuwste Lithium-ion techniek; 
    • gepatenteerde krachtige fluisterstille motor (dit klopt wel, al kan ik niet vergelijken met andere elektrische fietsen);
    • alle versnellingssystemen zijn toepasbaar; 
    • geen weerstand bij uitgeschakelde motor;
    • Nederlands kwaliteitsproduct; 
    • uitstekende prijs/kwaliteit verhouding;
    • adviesprijs voor elektrische ondersteuning: € 1.650 (ter info: de totaalprijs van een elektrisch ondersteunde Babboe Big bakfiets is  € 1.699).
  • Opties:
    • IM81 rollerbrakes: ik hou niet van rollerbrakes, ik wil hydraulische velgremmen, maar dat ging niet. Het zal voor mijn volgende elektrische fiets zijn vrees ik (geplande aankoop: medio 2023);
    • Regentent Cabrio;
    • Brooks Aged zadel;
    • Schwalbe Marathon Plus: de meest lekbestendige luchtband op de markt (volgens Schwalbe zelf natuurlijk).

Ervaringen

  • Rijgedrag:

    Van een tweewielbakfiets zegt men dat dit grosso modo rijdt zoals een normale fiets. Van een driewielbakfiets zegt men dat dit grosso modo ABSOLUUT NIET rijdt zoals een normale fiets. De CargoTrike heeft een normaal stuur, en daarmee draai je de hele voorkant van de fiets (bak + wielen) als één geheel. Bij een scherpe bocht - die je sowieso aan lage snelheden moet nemen om niet om te kippen - zou je als bestuurder gebaat zijn bij armen die +- 60% langer zouden zijn.

    Als constructie is een trike veel stijver dan een tweewielbakfiets, die bij bulten en putten een beetje meeveert. Oneffenheden laten zich dus duidelijker voelen, en de (al dan niet levende) inhoud van de bak schudt dan ook mee. Ik hoop dat dit geen schedelbreuk/hersenschudding zal opleveren als de kleinste tweeling weldra mee zal rijden naar crèche/school.
  • Autonomie:

    Het dagelijkse traject gaat eerst 5600 meter van huis naar kinderschool en vervolgens nog 1900 meter van de school naar het werk. 7500 meter dus, en 's avonds nog een keer, dus een mooie 15 kilometer per dag. Des ochtends snorren we lekker aan maximum ondersteuningsniveau 15 iedereen voorbij, 's avonds is het een uitgekiende mix van inspanning (motortjes uit) en ontspanning (motortjes terug aan), om lijf en leden toch niet al te veel te verwennen. Ik denk dat ik tweeënhalf trajecten kan doen, al weet ik het niet zeker want ik heb nog nooit gereden tot de pillen plat zijn
  • (Bouw)kwaliteit:

    Lijkt dik ok. Ik kan dit niet vergelijken met andere (driewiel)bakfietsen, maar over Babboe las en hoorde ik redelijk veel negatieve ervaringen, die ook bij professionele reviews naar voor kwamen. Ze hebben bij Babboe nu wel een nieuw model geïntroduceert, dat qua kwaliteit misschien wel dichter in de buurt komt: Babboe Curve Mountain. En die ziet er ook veel beter uit dan de hoekige CargoTrike van ons. 

Conclusie

Heb je twee tweelingen? Wil je ze graag allemaal samen met de fiets vervoeren? Heb je geen zin om je kapot te duwen? Koop dan de CargoTrike Breed. Heb je minder kinderen? Koop dan een andere fiets.

*door wijzigingen in het gamma heet deze fiets vanaf 2016 CargoTrike Classic Wide

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen