tag:blogger.com,1999:blog-156427962012-01-09T12:11:40.352+01:00rnoreply@blogger.comBlogger2011100tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-83947033515863442722011-12-29T10:03:00.000+01:002011-12-29T10:03:02.993+01:00

Bovenstaande liederen behoren volgens sommigen tot het genre van de 'vloerstaar'. Shoegazing, omdat de originele artiesten hun ledematen onder controle hielden op het podium, en kies naar hun schoenen keken, of deden alsof. De muziek van M83 krijgt een extra dimensie wanneer men er bij valavond naar luistert terwijl door de ramen zoele lucht naar binnen glijdt en de rotsen van Cap

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-68252033363417959642011-12-21T09:17:00.000+01:002011-12-21T09:17:07.628+01:00

Niet iedereen weet dit. U neemt een Yorkshire Terrier en vraagt dit dier: 'wie zijn uw ouders?' Ware het door een gat in de realiteit mogelijk dat het spreken kon, dit zou het antwoord zijn: 'twee andere Yorkshire Terriers.' Wanneer wij nu de lijn van mannelijke voorouders volgen, terug in de tijd, komen wij uiteindelijk bij een wolf uit. En zo kan u dat proberen met iedere hond. Want alle

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-4759289179904771482011-12-13T22:23:00.000+01:002011-12-13T22:23:06.232+01:00

Het hart is niet van de poes. Dat blijft maar slaan, gans de tijd, niet te doen. Dit doet mijn hart op een weekdag. Eén piek tijdens de fietsrit naar het station (tussen 7 en 9 minuten), daarna de treinrit naar Brussel en vervolgens de korte wandeling naar el trabajo (tussen 6 en 8 minuten). De volgende kleine piekjes wanneer ik naar de printer of het toilet loop. Aan het einde dag opnieuw

rnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-19564083131234441922011-12-09T08:11:00.001+01:002011-12-09T08:27:55.958+01:00

Pettr, dat is de linkse, met zijn broek uit ribfluweel. Slijt lange dagen in de sneeuwhut van oom Tom. Kijkt uren naar de kleuren in de lucht. Snijdt met 't mes van zijn opoe stukken droge kameel. Schrijft kalm een schriftje vol. Wie is de rechtse? Bart De Wever. Vreemd, die naam zegt mij iets. Kan kloppen. Hij hielp zestig jaar geleden mijn land naar de knoppen. Glimlach. Grapje, hij heeft

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-36068736293184217882011-12-08T13:13:00.001+01:002011-12-08T13:14:22.675+01:00

Kent u Overijse? Ik ben er wel eens geweest. Er groeien daar druiven, in glazen kassen. Echt? Ja. Zijn die lekker? Alleen als ze door de koningin zijn geplukt. Welke koningin? De druivenkoningin. Wie is dat? Wie? De koningin. Paola. Neen, de druivenkoningin! Een meisje. Een meisje? Ja, een meisje. Bedoel je een meisje of een juffrouw? Bwoa,

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-92073671274287612692011-12-06T09:52:00.000+01:002011-12-06T09:52:47.354+01:00

Terwijl u naar dit frisse liedje luistert kan u volgende woorden lezen, of niet. Na enig verpozen in de zon sloft Thomas naar binnen om meer ijsthee op zijn ijs te gieten. Hij leest een tijdschrift dat voornamelijk over de actualiteit bericht. We nemen nu een kijkje in zijn hoofd:  'zou het niet beter te zijn die ruis van alledag te laten voor wat het is? Mijn bloed is van al dat onheil

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-20458824601626846022011-11-17T22:27:00.000+01:002011-11-17T22:27:16.882+01:00

Frans is de buurman van een grootmoeder. De moestuin van het huis waar hij al 55 jaar woont is zeven jaar geleden door speelgras vervangen. Die naam is niet toepasselijk, want het enige dat er met dat gras gebeurt is een periodieke maaibeurt door een kleinzoon, die daarvoor geld krijgt van zijn moeder, een transactie waar Frans het niet mee eens is. Terwijl Thomas de bladeren van het gras van

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-56837651964848858022011-11-14T13:14:00.000+01:002011-11-14T13:14:42.425+01:00

Balam Acab is muziek die ik heb gekocht en die goed is voor allerlei, maar vooral wanneer je in een geconcentreerde zoutoplossing ligt te drijven en die toestand van schijnbare gewichtsloosheid werkelijk wonderbaarlijke taferelen achter je oogleden schetst. Ik heb ook My Brightest Diamond gekocht, maar daar heb ik nog niet naar geluisterd. Lelieblank, Scharlakenrood van Michel Faber is niet de

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-61106969482345248252011-11-13T16:42:00.001+01:002011-11-13T16:51:48.465+01:00

Een groot gewicht is u toevertrouwd. Ga er zorgvuldig mee om. ° Het winterpunt is niet meer zo veraf. Tot dan nog: het korten der dagen, en de nabijheid van schemering. In de trein naar buiten kijken, en BAM! Magnifiek hoe de zon de dag zo luisterrijk begint. Des avonds op het perron: BOEM! Een valavond van eerste categorie ontvouwt zich in het zwerk. ° De warmte binnenskamers roept ons, trekt

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-33582578545307518302011-11-04T09:53:00.000+01:002011-11-04T09:53:53.582+01:00

"Je kan proberen leven. Gewoon doen en hopen op het beste. Maar zonder inzicht in de machinaties van de macht zal je dat weinig opleveren. En dat hoeven geen hoogdravende theorieën te zijn. Dat Jan de zwager is van Piet kan al veel verklaren. Ons kent ons. Zo ging het vroeger, zo gaat het vandaag en zo zal het morgen gaan. Crisis of geen crisis" "Kan allemaal goed zijn, maar wat baten kaars en

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-55128628347362255422011-07-01T09:22:00.001+02:002011-07-01T09:26:20.867+02:00

Na het lezen van boeken van Japanners moet men altijd even een wandeling gaan maken. Ik zeg nu wel 'Japanners', maar eigenlijk bedoel ik alleen maar Murakami. Van Sakunosuke Oda of Ayako Miura of Kenzaburō Ōe heb ik nog nooit iets gelezen. Japan is sowieso een mysterie. Dit en dit en dit kent iedereen, maar verder? Toch smul ik van zijn oeuvre, en geduldig zal ik dat verzamelen, om het

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-58462075921627914112011-06-24T10:02:00.002+02:002011-06-24T11:31:28.558+02:00

De dikke Mulisch is uit. Door hem enkel kortstondig open te slaan voor het slapengaan werd dit plezier in korte stukken gehakt. Zoals een wortel. Hoewel het einde mij wat teleurstelde wil ik nu wel bijzonder graag naar Venetië en Jeruzalem reizen. Waarvoor dank, Mulisch. Ook bedankt voor die vele inzichten trouwens. Dat van die gouden muur en zo, en het smerige, dodelijke lijf van Hitler.

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-59810884765708655292011-06-17T10:42:00.000+02:002011-06-17T10:42:40.391+02:00

Op 21 juni om 16 minuten na 17u beginnen de dagen weer korter te worden. Op zaterdag 18 juni wordt er daarom de midzomernachtrun gelopen door Gent. Vanaf 22u zullen duizenden mensen door de stad lopen. Het zal slecht weer zijn, boven de grootstad breken wolken open en de regen spoelt het zweet van ons voorhoofd. Voor we het weten laten we de winderige Watersportbaan achter ons en zetten we koers

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-90965820341018721482011-05-30T08:55:00.000+02:002011-05-30T08:55:14.728+02:00

7924ste in 1:48:45

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-90072268660935374472011-05-27T20:31:00.000+02:002011-05-27T20:31:15.341+02:00

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-31491840525785138602011-05-22T17:31:00.000+02:002011-05-22T17:31:21.690+02:00

Ik ken anders wel enkele Polen die daar niet zoveel tijd nodig hebben. Die gasten smeren de MP75 's middags tussen hun boterhammen, zoveel houden die daarvan!

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-44235385087912168162011-05-22T15:05:00.000+02:002011-05-22T15:05:37.721+02:00

Over een zeil van vreugde tuimelen wij naar benee. Hiervoor hebben we het volgende nodig: En een zeil naar keuze. El Cielo de Canarias / Canary sky - Tenerife from Daniel López on Vimeo.

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-7841957631294997842011-05-19T20:10:00.000+02:002011-05-19T20:10:53.305+02:00

Artist Kai Vermehr of eBoy recently switched to a standing desk and he loves it.

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-3239183921300178882011-05-19T20:02:00.001+02:002011-05-19T20:03:42.388+02:00

Hahahahahahahahahahahohohohohohohohohohomeopathie: zie de link:

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-35383266020281990242011-05-19T19:59:00.003+02:002011-05-19T20:00:10.249+02:00

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-83429855394614033492011-05-19T18:28:00.000+02:002011-05-19T18:28:00.354+02:00

Thomas houd er niet van plots wakker te worden op op de trein. Hij weet dan heel even niet waar hij is, en heeft het gevoel alsof de slaap hem de kleren ontneemt. Vanaf het moment dat hij zijn ogen sluit is hij ervan overtuigd dat iedereen hem begint aan te staren. En dat ze naar hem wijzen, en in stilte lachen met zijn lichaam.  Normaal stapt hij af in Brussel-Noord, maar vandaag schrikt hij

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-5173598975114503522011-05-18T18:39:00.000+02:002011-05-18T18:39:36.619+02:00

Luister onafgebroken naar dit biologerend lied. We tikken u eerst zachtjes tegen de amygdala met volgend citaat: [...] En verdomd, het werd oorlog. Hoe is het in godsnaam mogelijk? Door zijn lichaam, Edgar, door zijn toevallige lichaam en door niets anders. Hij was een natuurverschijnsel. Alle machtigen zijn natuurverschijnselen en in die zin "Übermenschen", -maar dat "über" zetelt niet in

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-30924748914935530462011-05-15T12:26:00.002+02:002011-05-15T12:26:21.415+02:00

Zimoun : 138 prepared dc-motors, cotton balls, cardboard boxes 40x40x40cm, 2011 from ZIMOUN VIDEO ARCHIVE on Vimeo.

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-49847129810602058502011-05-14T10:37:00.000+02:002011-05-14T10:37:20.399+02:00

Bij de rivier, bij de boten waar iedereen alleen komt zijn, zie je geen zonsopgang naar die rivier zullen we rennen Wanneer we bij het water drinken tot de bodem en kijken naar de stenen op de rivierbedding Dan zie ik aan je ogen: jij bent nog nooit op deze oevers geweest  Bij het water, bij de bedding roept iemand je en zegt: 'zwem mee met de stroom en drijf weg' bij de rivier gebeurt dat

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-6612817090938545192011-05-14T09:49:00.000+02:002011-05-14T09:49:12.359+02:00

Ooit was mijn wereld met duisternis, duisternis, duisternis gevuld toen stopte ik met dromen, en nu moet iets anders, anders, anders zoeken In jouw ogen zie ik de ogen van iemand die ik lang, lang, lang geleden kende maar ik weet het nog niet zo goed, ben ik vrij of gebonden? Ik verander van vorm, gewoon om me hier te verbergen, maar ik ben nog steeds, nog steeds een dier Niemand weet het,

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-27768645588919543422011-05-09T22:56:00.000+02:002011-05-09T22:56:30.152+02:00

Met een hamer slaat Thomas een nagel in een plank. “Wat doe je?” vraagt de buurvrouw. Ze draagt een voorschoot en een witte pet met het logo van een Amerikaanse Honkbalploeg. “Ah, Simonne! Ik had u niet zien staan. Ik maak een voederbak voor vogels. Links ga ik eten leggen. Brood en zaad. Rechts water.” “Roger zegt dat dat niet goed is.” “Hoe bedoel je?” “Hij zegt dat de vogeltjes zich daarin

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-78736659643348753512011-05-09T20:15:00.001+02:002011-05-09T20:16:14.700+02:00

Coopertest II door bavo.vaneyken op Garmin Connect - Details Vandaag de tweede Coopertest afgelegd.Ter herinnering. De eerste ging op 3 februari 2011 als volgt: - opwarmen- 12 minuten en 0 seconden zo snel mogelijk lopen- 3020 meter later neerzijgen in het gras vandaag: - opwarmen- 12 minuten en 0 seconden zo mogelijk nog sneller lopen- 3390 meter later nog harder neerzijgen in het gras Een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-40658439479907062282011-05-09T18:20:00.000+02:002011-05-09T18:20:44.236+02:00

Wanneer het even niet meer gaat, er zand in uw raderen zit, kan het helpen hiernaar te kijken: Het is zoals VS Naipaul zegt: Schrijf geen zinnen van meer dan tien à twaalf woorden; Zorg ervoor dat iedere zin een duidelijke zegging vormt. Een reeks van verbonden zeggingen vormt een paragraaf; Gebruik korte woorden, van gemiddeld niet meer dan vijf letters; Gebruik nooit een woord waarvan je de

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-5673215779565550452011-05-08T18:54:00.000+02:002011-05-08T18:54:31.446+02:00

 Dan ga je als kalme huisman in wording nog eens de straat op na zeven uur 's avonds, en voor je het weet barst er een gevecht tussen hoogopgeleide journalisten los, waarbij het gebruik van gebroken flessen wijn niet wordt geschuwd. Gelukkig waren er meerdere artsen en één huismoeder in de buurt. Met wat ragfijn garen (geen idee wat die huismoeder daarmee op straat liep te doen om 23.14u) en een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-76752149135311028542011-04-29T19:58:00.000+02:002011-04-29T19:58:18.047+02:00

12*500m negative split Citadelpark op Garmin Connect Net voor en net tijdens een geweldig onweer boven Gent zijn duivels ontbond rende ik voor het eerst deze week  (zo zal ik inderdaad geen goede tijd kunnen neerplanten tijdens de volgende wedstrijd) rond terwijl een horloge mijn hartslag, snelheid en locatie registreerde. In de grot die veel mensen angst inboezemt in het Citadelpark lag een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-44701105743831790162011-04-28T23:10:00.000+02:002011-04-28T23:10:05.408+02:00

Vanavond LoveMEATender gezien, een documentaire van Manu - nomen est omen - Coeman over de vleesindustrie en de impact daarvan op allerlei. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat de agro-industrie op de korrel wordt genomen op filmische wijs, en af en toe was het er wel aan te zien dat het budget allicht niet vergelijkbaar was met dat van, pakweg Food Inc, maar al bij al wordt de boodschap (

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-22429288660741219162011-04-28T16:15:00.000+02:002011-04-28T16:15:17.645+02:00

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-42956039182325438912011-04-28T16:09:00.000+02:002011-04-28T16:09:31.957+02:00

Vijf literaire genieën baden in hemels licht en de adoratie van een hoogopgeleide en muisstille zaal Op dinsdag was ik, samen met mijn zus, die dat aan haar studies Germaanse talen verplicht is, aanwezig op Uitgelezen, waar mannelijke en vrouwelijke lezers kijken en luisteren naar andere mannelijke en vrouwelijke lezers. U moet daar zeker ook eens naartoe gaan. Op 31 mei bijvoorbeeld. Waar kan

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-25003550506189466322011-04-17T11:21:00.002+02:002011-04-17T11:22:44.450+02:00

Op het trouwfeest van iemand uit omgeving van Lier viel er in de geanimeerde tafeldiscussie over de problemen op het wereldtoneel (men was het er over eens dat het nefast was voor de vooruitgang van het welzijn van een grote groep mensen dat de aandacht voor aids ondergesneeuwd is geraakt door andere brandhaarden en strijdtaferelen), de juiste manier om een fles champagne te sabreren (doe het met

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-39263435614285300022011-04-15T21:49:00.001+02:002011-04-15T22:07:59.399+02:00

In het huis dat nog niet klaar is zal een rek vol boeken staan. Alfabetisch op auteur en dan chronologisch, dat spreekt. Een apart meubel: zal de boeken en tijdschriften bevatten die op dat moment gelezen of bijna gelezen worden. Verder draait geruisloos de luchtzuiveraar, omdat de door de overheid gesubsidieerde dieselwagens, onze hoge bevolkingsdichtheid en de nabijheid van nogal wat

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-2500826148863341762011-04-12T20:07:00.000+02:002011-04-12T20:07:57.499+02:00

Jupiler Force is een heerlijke, natuurlijk gebrouwen frisdrank zonder alcohol, speciaal ontwikkeld voor mannen. Daarom drink ik Jupiler Force na het lopen, of gewoon 's avonds als verfrissing terwijl ik in de tuin met mijn bonsaïs bezig ben. Want ook als ik geen alcohol wil drinken heb ik behoefte aan een smaakvolle verfrissing! Wat mij vooral aantrekt in Jupiler Force is de natuurlijke

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-87618699748198829982011-04-10T10:12:00.000+02:002011-04-10T10:12:03.813+02:00

Wanneer je, min of meer van omgevingsgeluid geïsoleerd, in de trein door een landschap glijdt dat door de ondergaande zon baadt in de warme gloed van 'alles komt wel goed', is het volgende liedje de ideale soundtrack: Hoewel ik al verschillende keren naar Coles Corner van Richard Hawley heb geluisterd, was Last Orders mij blijkbaar nog nooit eerder opgevallen. Dat lied klinkt alsof je kieuwen

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-11735855848936444352011-04-09T21:53:00.000+02:002011-04-09T21:53:55.944+02:00

Is het u al opgevallen dat de Amerikaanse bent Yeasayer niet alleen fijne muziek maakt, maar zich ook inlaat met vreemde videoclipexperimenten? En ondertussen steken ze alle zoons een hart onder de riem met lyrics als deze: You must stick up for yourself, sonNever mind what anybody else doneStick up for yourself, sonNever mind what anybody else doneStick up for yourself, sonNever mind what

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-14512763573033075972011-04-09T17:11:00.000+02:002011-04-09T17:11:14.670+02:00

Daarnet liep ik, voor het eerst sinds zeer lang, kilometers lang door Rotselaar. Niet toevallig is dat het dorp waar mijn ouders al enige tijd een huis bewonen. Enige rondjes om de toeristische trekpleister, een plasje water, en huppekee, we zijn alweer thuis! Tot groot jolijt van de bakker om de hoek zorgt het vele lopen voor een algehele verstrakking op mentaal en fysiek gebied. We weten

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-75120644634228293062011-04-02T09:43:00.000+02:002011-04-02T09:43:52.197+02:00

Wij vervolgen vandaag onze reeks met een nieuw citaat uit het boek waarvan u onderhand doorheeft dat ik het lees en goed vind: Hij ging op zijn zij liggen en legde zijn andere hand op haar buik. 'Hoe groot zou het nu zijn? Een millimeter? Twee?'  'Zoiets als een belletje kikkerdril, denk ik. Net als jij op die leeftijd.'  'Wil je je misschien matigen? Ik een belletje kikkerdril... je lijkt wel

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-75269489466373209662011-03-29T20:41:00.000+02:002011-03-29T20:41:06.201+02:00

Ik heb heel lang geleden eens een verhalenbundel (of novelle of korte roman, wie zal het zeggen?) gelezen van Harry Mulish. Dat ging over een man op een eiland. Een beetje een sfeertje zoals tijdens bepaalde delen van 'The Talented Mr. Ripley' heerste daar. Al kunnen dat ook verzinsels en scheppingen achteraf zijn, zoals zo vaak met herinneringen schijnt te gebeuren. Alleszins kwam Mulish mij als

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-81751018648454080942011-03-28T00:33:00.000+02:002011-03-28T00:33:07.309+02:00

De Nederlandse schrijver Harry Mulish, die op 30 oktober 2010 op 83-jarige leeftijd overleed aan kanker, schreef een boek genaamd 'De Ontdekking van de Hemel'. In dat boek staat de volgende zin op pagina 110 van de versie met de zachte kaft: "Janácek. Meteen bij de eerste klanken was het Max alsof er een scheur viel in al dat politieke en tijdelijke hier, een spleet, waardoor iets eeuwigs

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-68377457664816029162011-03-27T15:44:00.000+02:002011-03-27T15:44:26.374+02:00

Vandaag liep ik de eerste wedstrijd van 2011, de Blaarmeersenloop, georganiseerd door KAAG Atletiek. Voor de afstanden 5-10-15 kilometer waren er in totaal 631 deelnemers. In mijn categorie, uiteraard de edele 5000 meter, moest ik de tegenstand van wel 130 anderen dulden. Aangezien we allen op hetzelfde moment startten, was het tijdens het lopen moeilijk in te schatten wie van de lopers in mijn

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-13220419350761181812011-03-23T22:00:00.001+01:002011-03-23T22:01:18.794+01:00

Na het uitlezen van een boek, wanneer de personages en hun strijd een tijdlang onder je huid hebben gezeten, kan het omslaan van de laatste pagina als een teleurstelling aanvoelen, omdat het verhaal niet op de gewenste noot is geëindigd, of te veel vragen open laat. Of als een mix van wrangheid en medelijden, om het tragische lot van de dierbare verzonnen mensjes. Bij 'De Avonden' was het eerder

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-59488801522044280422011-03-16T23:02:00.000+01:002011-03-16T23:02:55.902+01:00

In de Amerikaanse film 'The Expendables', die werd gemaakt in het jaar 2010 - en die niet goed is, komt een man voor met een bloemkooloor. Aangezien inwoners van de VS die op tv komen geen echte blommekoleoren hebben, moet het in de film een prothese zijn geweest. Naast het feit dat bloemkooloor een leuk woord is om het het spelen van Scrabble te gebruiken, doet het mij ook denken aan gekleurde

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-18585621413513768912011-03-14T17:44:00.000+01:002011-03-14T17:44:47.328+01:00

Na De Avonden in de versie van Dick Matena te hebben doorploegd, kunnen we stellen dat die van Egters zijn vijzen eens moet laten aandraaien. Omdat Nederlandstalige literatuur alleen mijn honger niet stilt, ben ik eindelijk begonnen in Solar, van Ian McEwan. Dat is één van de tientallen boeken die ongelezen in mijn boekenkast staan. Maar we werken aan een systeem om verloren tijd te minimaliseren

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-63150809550579186082011-03-09T17:22:00.000+01:002011-03-09T17:22:18.790+01:00

Aan het eind van de laatste aflevering van het eerste seizoen van de Amerikaanse televisieserie Mad Men weerklinkt een lied van de Amerikaanse zanger Bob Dylan. Bekijken we eerst het fragment. Hiervoor moet u de volgende zoekterm bij YouTube invullen: " 'Mad Men'- Season 1 Ending (Don't Think Twice, It's All Right) [HQ]", omdat dit filmpje niet ingebed kan worden. Het is een mooi lied. Er is de

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-62281465554653975222011-02-24T15:43:00.001+01:002011-02-24T15:43:49.482+01:00

THE HATE DESTROYER (Demo-version) from Fotogramma25 on Vimeo.

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-9486584048087586662011-02-03T22:52:00.003+01:002011-02-03T22:52:58.427+01:00

Terwijl vader en moeder hun dertigste huwelijksverjaardag vieren in un restaurant étoilé op de Champs Elysees breken hun drie zoons thuis HET KOT af. Als een bende losgeslagen apen kruipen en zuipen ze overal op en over en onder en in, dronken van het bier dat vader voor ZIJN vrienden in de kelder bewaart. Gezien deze jongemannen 14,15 en 17 jaar oud zijn, en gevaarlijke hoeveelheden hormonen in

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-56349396651798595372011-02-01T23:44:00.005+01:002011-02-01T23:45:30.118+01:00

In een kribbe ligt een kind te slapen. Het kind is klein, roze en mooi. Het sabbelt op een stukje zoethout. 'Dat noemen ze nu eens vleesgeworden onschuld, zie,' zegt de vader trots. 'De bevalling deed wel wat pijn,' vult de moeder aan, 'maar als je zo'n bundeltje geluk ziet slapen vergeet je dat meteen.' Plots en onverwacht wordt er op de deur geklopt. Alle gasten spitsen de oren en staren naar

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-1528644613182810252011-02-01T23:44:00.001+01:002011-02-01T23:44:10.198+01:00

- Ik ben zo eenzaam, zonder vrouw.- Hoe bedoel je, je bent toch getrouwd?- Ja, maar mijn vrouw is heel erg mooi, en ze reist de wereld rond om zich te laten fotograferen in biologische kleren.- Ach zo. Waar is ze nu misschien?- In de Caraïben voor twee weken.- En jij moet dan voor de kinderen zorgen?- We hebben nog geen kinderen. Ze wil daarmee wachten tot na haar carriëre.- Hoe oud zijn jullie

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-49260518085991461562011-02-01T23:43:00.002+01:002011-02-01T23:43:41.067+01:00

Het was op een ijskoude, maar zonnige, winterdag dat Thomas Heylighen, een dertigjarige ambtenaar, plots besefte dat hij zijn sleutels thuis had laten liggen.'Verdomme, ik heb mijn sleutels niet bij,' zei hij tegen zichzelf, terwijl hij zich op het voorhoofd sloeg met vlakke hand. Toevallig zat daar net de vlieg, die hem aluren stoorde bij zijn overpeinzingen. Geïntrigeerd pulkte hij die vlieg

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-61182595580198874732011-01-26T19:07:00.000+01:002011-01-26T19:07:36.652+01:00

Thomas (de zoon), tegen Thomas (de oude): 'vader, ik begrijp uw teleurstelling, maar wij hebben duidelijk een totaal andere definitie van succes. Voor u gaat het over wijsheid, gerechtigheid en standvastigheid. De Grieken, de Romeinen, al die klassiekers, Latijn, geschiedenis, filosofie. Dat kan mij maar zeer kortstondig boeien. Voor mij gaat het over overleven, en daarvoor heb je geld nodig. En

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-58209727741493389232011-01-25T17:46:00.001+01:002011-01-25T17:46:36.992+01:00

Mijn man, die niet zo zeker is van zichzelf, kan uiterst lekkere taarten bakken. Aangezien we met de fiets gaan werken (goed voor 45 minuten sport per dag), maken we ons niet al te veel zorgen over onze gezondheid.Naast een kokende, onzekere man, beschik ik ook over twee kinderen. Die zijn mij door een rechter toevertrouwd, en ze doen lastig. Roepen, het bad laten overlopen en met brood gooien

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-40057112619361615872011-01-22T21:55:00.001+01:002011-01-22T21:55:15.280+01:00

'Mama, mijn buik doet pijn. Ik heb teveel roomsoezen gegeten denk ik.''Maar Thomas toch! Hoeveel keer moet ik je nog zeggen dat je moet opletten daarmee?''Sorry mama, maar ze zijn zo lekker zoet en vettig. Dat heeft mijn buikje graag.''Maar je buikje doet toch pijn nu, het is kwaad, omdat je het zo vol hebt gepropt met al die dingen.'Pruillip en af.Doek. -------------- Een man met een hond staat

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-76230446490176082082011-01-21T19:25:00.002+01:002011-01-21T19:25:48.190+01:00

'Kijk naar mijn buurman, die heeft burgerlijk ingenieur gedaan, en zijn vrouw ook, en die zijn al zevenentwintig jaar samen.''Wat wil dat zeggen?''Dat ze hun huwelijk kunnen smeren met grote hoeveelheden materialisme natuurlijk. Duitse sleeën, een zwembad EN jacuzzi, inbouwapparaten van Gaggenau en Kuppersbusch, een cruise op de Rijn met de ouders, kinderen met rechte tanden en gladde, volle

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-75360985992517161602011-01-19T21:06:00.001+01:002011-01-19T21:07:48.119+01:00

"Het zal u misschien verbazen," stak hij van wal, "maar onder dit schild van progressieve vooruitstrevendheid schuilt er een burgerlijk mannetje, met ruitjeshemden en een snor. Daarom heb ik een huis van beton gebouwd, in plaats van zo'n karkas van hout. Hoe kan hout nu winnen van beton? Niemand zal mij daarvan overtuigen. Dikke muren, geen geluidshinder van naaldhakken, spelende kinderen of

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-35798721540411774982010-12-19T08:48:00.000+01:002010-12-19T08:48:34.437+01:00

Naar het functioneren van machines kan ik uren staren. Ervoor betaald worden hoeft zelfs niet. Frankeermachines, sorteermachines, vulmachines, verpakkingsmachines, dorsmachines, oogstmachines, ploegmachines, strijkmachines, reinigingsmachines, verfmachines, lasmachines, assembleermachines. Telkens vraag ik mij af hoeveel zo'n toestel weegt. Sommige wegen wel honderd ton. Dat is veel. Het laatste

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-52234549940076441462010-12-13T20:54:00.002+01:002010-12-13T20:54:50.116+01:00

Vroeger dacht ik dat een gebroken nek altijd dodelijk was. En een gebroken rug ook. Dat blijkt niet te kloppen. Soms vallen mensen van de trap, breken nek en rug, en toch blijven die leven. Niet het meest comfortabele leven, maar toch. Vergelijk het met een vaas die in frunnen vaneen ligt. Je kan die ook terug lijmen. Met secondenlijn of houtlijm. Maar steeds zullen de barsten te zien zijn.

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-81199152292888571362010-12-08T20:13:00.000+01:002010-12-08T20:13:42.372+01:00

Terwijl zo-even zeven kilo was langzaam proper werd, fietste ik verder door het begin van Freedom van Jonathan Franzen, al 48 pagina's lang een verademing na het moeizaam doorploegen van The Little Friend van Donna Tart. Volgende passages wil ik u niet onthouden: Patty's mother was a professional Democrat. She is even now, at the time of this writing, a state assemblywoman, the Honorable Joyce

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-15602227510430278082010-12-06T17:27:00.000+01:002010-12-06T17:27:19.657+01:00

Beste Rudi, Tabernakel is een mooi woord. Geen idee wat het betekent, en ik heb hier woordenboeken noch internet tot mijn beschikking. Af en toe eet ik een stukje chocolade. Gianduja staat er op de verpakking. Het is lekkere chocolade, maar het eten ervan geeft mij een groter schuldgevoel dan wanneer ik een stuk noir de noir zou nuttigen. Verder staat hier een typmachine, waarop ik deze brief

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-54853138847789556272010-12-03T23:23:00.001+01:002010-12-03T23:23:04.758+01:00

Straks komen de wolven Dwars door een snijdende wind rijdt over een dijk langs een stroom een man op een fiets. Met half dichtgeknepen ogen en een verbeten trek rond de mond trekt en sleurt hij aan zijn stuur, stampt hij op zijn pedalen. Zweet parelt op zijn voorhoofd, zijn onderhemd is klam.Anderhalve kilometer verderop, in een oude boerderij die heel alleen tussen de velden ligt, slaat een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-1917743943810813362010-11-29T17:20:00.000+01:002010-11-29T17:20:48.745+01:00

Momenteel ben ik aan het skypen met een héél leuke jongen. Leuk!

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-78044646538438526722010-11-26T23:13:00.000+01:002010-11-26T23:13:20.545+01:00

Bij het inademen per ongeluk een stuk zeewier ingeslikt, beginnen panikeren en doen, maar niemand die mij zag.Dan naar de kant geduwd door een dolfijn (kan ook een tuimelaar geweest zijn) en daar uit het sop geplukt door ja, hoe noem je dat, zo'n kereltje met een reddingsvest rond zijn lijf en een toeter rond zijn nek.Een half uur op een draagberrie gelegen terwijl een passerende arts mij

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-55613695441664971952010-11-25T22:35:00.000+01:002010-11-25T22:35:27.081+01:00

Wanneer ik, wie heute, een vlaag van verstandsverlichting ken, zie ik metaforen om het dagelijks bestaan mee op te smukken als rijpe wafels door het raam vliegen. Sommige zijn met slagroom, andere met chocolade. En ik mag me gelukkig prijzen in mijn omgeving verschillende mensen te kennen die me met kordate vanzelfsprekendheid een por in de goede richting geven. Zo worstel ik momenteel met een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-79403219090744513332010-11-25T22:23:00.002+01:002010-11-25T22:23:32.246+01:00

Er ligt een roomsoes in de koelkast. Een lekker dessert voor na het diner. Opa krijgt die soes, al zal oma hem proberen te bemachtigen, met een smoes.Er ligt een smos in de koelkast. Een club is dat. Een broodje met ham, kaas en groenten, en een vingerdikke laag mayonaise die bij het bijten naar buiten stroomt.Er ligt een kat op het gras. Slapen doet ze niet. Sterven deed ze, jankend en

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-28544654630662778042010-11-17T18:33:00.002+01:002010-11-17T18:33:25.131+01:00

'Please, fix my sink dear sir with massive, hairy hands.''No problem Mister De Paepe, I will start right away. And you look astonishingly handsome today, I must say''I need you to work through the night, no matter what the cost,' De Paepe said coldly, as the serial killer he is.'Certainly sir. And, euhm, by the way, your girly pink blouse is on fire.''This information is irrelevant,' cried out De

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-55138978856290718862010-11-17T08:29:00.000+01:002010-11-17T08:29:48.204+01:00

Diverse factoren dragen bij tot wat ik 'de groei' zou willen noemen. Want ondanks het feit dat ik langzaamaan mijn haar verlies groeien er bepaalde zaken wel weer aan: mijn vastgoedpatrimonium, mijn bankrekening, mijn lijst met gelezen boeken, mijn kennis over hedendaags design en mijn lijst met manieren om mijn mond tot een no-go-zone voor tandplak te maken.Het mag dan ook niet verwonderen dat

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-68815375901952900242010-11-15T16:05:00.000+01:002010-11-15T16:05:52.932+01:00

Rondom 11 november gleed ik in een Franse wagen waarin nog drie mannen en mijn vrouw zaten, Zwitserland binnen. De stad Zurich ligt op een met de wagen vlot bereikbare afstand. Nooit eerder bracht ik dergelijke aaneengesloten momenten door onderweg. De man die wij daar bezochten is een flinke kerel, die we allen in ons hart dragen. Wat hij daar doet is studeren, en verder ook nadenken over het

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-90739115786712676362010-11-14T19:02:00.001+01:002010-11-14T19:02:50.103+01:00

Zij bewogen zich onbewogen voort in een zilvr'en vogel. Hun aangezichten gladgestreken met naalden en scalpels. Zij lieten het maal, dat voor de omstandigheden ongewoon geraffineerd was, met een blasé trek van de wenkbrauw links liggen. Er werd enkel heel even in de dure vis geprikt met het zware vork. Eens aangekomen in het warme land gleden en schreden zijn van gekoelde ruimte naar gekoelde

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-16130646921756200962010-11-09T22:19:00.000+01:002010-11-09T22:19:26.752+01:00

Luisteren we even naar volgende vetschijf die vetter is dan die witte stukken aan uw spek: Daar vermag geen Godsgezonden Held wat tegen! Uiteraard malen we niet om de tekst. Van mijn part mogen die invaders best blijven leven. Als de apen van The Prodigy het tegen hen willen opnemen, mij niet gelaten. Zolang ze het frietvet maar in hun liederen blijven pompen als de anabolica die prachtkatsers

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-7820252918012119892010-10-29T17:08:00.001+02:002010-10-29T17:08:50.080+02:00

Ooit werd geboren onze heldin. Zij wekte alom verbazing door het vaardig hanteren van het koksmes. Oh hoe kalm zij de zalm fileren kon!Tot op een dag, PATS (!), een merel zich te pletter vloog tegenhaar keukenraam en zij, zich een hoed schrikkend, vier vingers van haar hand scheidde.Schreiend en bloedend snelde ze naar buiten, op zoek naar een helpende hand, die ze vond in de gedaante van een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-55381368878114855612010-10-26T17:19:00.002+02:002010-10-26T17:19:45.558+02:00

Terwijl hij in de ratatouille roert wordt Joost plots gegrepen door de schraalheid van zijn bestaan. Het burgerlijke leven dat hij altijd najoeg ligt binnen handbereik, enkel een huis, trouwring, kind en boom ontbreken nog. 'Ach,' zucht hij. 'Laat ik me sterk houden, en actie ondernemen, zoals een Amerikaan zou doen.''Of een Liberaal!' roept plots een hoge, maar mannelijke stem vanop de straat.

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-10445451847906422822010-10-13T22:19:00.000+02:002010-10-13T22:19:00.508+02:00

Vandaag sloeg ik zowel een rad als een rat gade. Nooit gedacht dat zoiets mogelijk was. De rat zag ik onder de Gentse stadsbibliotheek verdwijnen toen ik aan een flukse intervaltraining bezig was in het park dat er ere van Albert I is aangelegd. Het rad moet ons op de werkvloer motiveren. Meer wil ik daarover niet kwijt. Dat het verontachtzamen van intervalgevallen in alle gevallen slecht zal

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-6216398647244524972010-10-09T10:03:00.000+02:002010-10-09T10:03:22.445+02:00

'Mannekes, de zon schijnt! Kom, doe allemaal maar uw schoenen aan, uw WANDELschoenen, en pakt uw frakskes. Dat moeten geen te dikke frakskes zijn, gewoon iets tegen de wind is goed.' Het is zondag, half twee, en Rudolf maant zijn zeven kinderen (leeftijden 4 tot 18 jaar) aan om mee te gaan wandelen. 'Mag ik rijden?,' vraagt Rudolf Junior, de oudste zoon van Rudolf. 'Ja,' antwoordt vader. En weg

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-22281786933891359022010-10-04T17:23:00.000+02:002010-10-04T17:23:14.783+02:00

Laatst bevond ik me in het Gentse filiaal van de Franse multimediaketen Fnac. Nu de tram weer vlotjes door de Veldstraat bolt is de weg daar naartoe opnieuw een huzarenstuk. En je moet niet denken dat het koopvee aan de kant gaat wanneer je hen al slalommend wil passeren. Enfin, plots sta ik daar dan toch, en hoewel grote horden mensen de prijzenpolitiek (véél té hóóg!) daar laken, zijn er

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-49425050027914797962010-10-01T09:31:00.001+02:002010-10-01T09:31:24.331+02:00

"Waarom draagt u een hoedje van papier, opa?""Om beter te kunnen praten met je overleden grootmoeder, wijsneus!""Maar opa, oma die leeft toch nog!"BAM! BAM! BAM!Een rokende loop, een lopende rok, en dan plots, BLOED!Oma heeft een hondsdolle kat neergeschoten. "Carlo, kom eens hier met de kleine! Ga samen dat beest maar begraven, maar breng eerst dat hart naar hier, ik ga dat bakken en opeten." "

rnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-43194648783638591212010-09-22T18:13:00.001+02:002010-09-22T18:13:30.682+02:00

Stel, u wordt wakker en alle koeken zijn weg. Vervangen door plastic exemplaren. Goede replica's, dat wel. Zo van die nep die je in modelkeukens ziet liggen in schaaltjes. Rond met stukjes chocolade, maar niet meer eetbaar. Wat doet u?Ik zou heel rustig blijven, en de kalmte bewaren. Vervolgens op kousevoeten, 'tiptoes' zoals men in Londen zou zeggen, het huis verkennen. Is er iets niet pluis,

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-23799343002705608512010-09-16T17:42:00.001+02:002010-09-16T17:42:28.977+02:00

‘60-plussers zijn het gelukkigst,’ zegt Tom tegen zijn zoon Ralf, terwijl hij een sinaasappel van zijn schil ontdoet. ‘Ben jij gelukkig, Ralfje?’ ‘Ja, papa, ik ben heel gelukkig,’ zegt Ralf, terwijl hij met grote ogen verlekkerd naar de partjes sinaasappel kijkt die zijn vader op een bordje klaarlegt. ‘Dat is flink leuk,’ zegt Tom, ‘maar als je nog 55 jaar wacht zal je nog veel gelukkiger zijn!’

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-19270440691653373372010-09-14T19:03:00.002+02:002010-09-14T19:03:38.964+02:00

Met een spade graaft Louis een vijvertje uit. Stokken en touwen markeren de vorm. Met een kruiwagen voert hij het afgegraven zand naar het eind van de tuin, waar hij geen berg, maar een heel laag plateau vormt. Zo duurt het langer, maar is het mooier, vindt Louis.Elke twee jaar onderneemt hij een project. Vorige keer heeft hij zijn zolder geïsoleerd, er verscheidene dakvensters in gezet,

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-9906661569564940762010-09-07T15:46:00.002+02:002010-09-07T15:46:52.909+02:00

"Kelp! Kelp! Kelp!" roept Joris uit, en opnieuw wordt zijn vader, Rudi, de scherpe geest van zijn zoon gewaar, want inderdaad, aan bakboord bevond zich een groot drijvend veld van het groene zeewier."Dat heerlijke brein heeft hij beslist van mij," denkt Rudi, "al is mijn vrouw ook biologe, dus wie weet. Zij is op de koop toe bijzonder mooi, als pollen onder een elektronenmicroscoop, en dus

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-57736815341507575922010-09-06T19:02:00.001+02:002010-09-06T19:02:10.668+02:00

"Moeder, die kappersschool interesseert mij niet meer. Ik wil de wijde wereld in, weg uit dit keurslijf dat jij een leven noemt. Al die sociale verplichtingen, de hypcrisie, de leugens, de achterklap, ik ben het beu!" "Zoontje, ik ben blij dat je mij dit allemaal vertelt. Ook ik lijd hieronder, elke dag weer opnieuw. Maar het leven is een strijd, een molensteen die we van onze ouders en onze

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-18280836930823179402010-09-03T21:27:00.001+02:002010-09-03T21:27:33.700+02:00

"Wenst u zich te verplaatsen naar het andere rijtuig?""Neen, liever niet, ik zit hier goed en ik ben aan het lezen in een fantastisch boek van Jonathan Franzen, getiteld 'De Correcties'.""Dat is geen enkel probleem, mevrouw. Het is alleen zo dat er in de restauratiewagen gratis champagne geserveerd wordt, en fijne kerstomaatjesmet garnalen erin, en toastjes met ganzenlever en uiencompote, en ook

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-91146769450340909052010-09-02T20:17:00.000+02:002010-09-02T20:17:01.784+02:00

Met een fantastisch voorhoofd gezegend schrijdt Olivia door het leven. Af en toe spreekt ze verbouwereerde kleutertjes aan, terwijl ze hen overlaad met geschenken, een aandenken, en verschillende haiku's met stille wenken.Wanneer zij spreekt kringelt zich de geur van viooltjes in je neus, en haar tong, die ze gebruikt om haar betoog kracht bij te zetten, klakt even fris en rozig in haar warme

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-60928860071466249052010-08-19T21:40:00.002+02:002010-08-19T21:40:18.822+02:00

Dat zij consequent door haar neus ademde, hoewel die daarvoor net iets te klein was, merkte Leon Vanderstraten niet op toen ze op een vrijdagavond in een druk café aan de praat geraakten.De volgende ochtend werd dit wel duidelijk, toen hij om half zes, en met lichte hoofdpijn, door een fluitend geluid werd gewekt. Steunend op de ellebogen sloeg hij de vrouw, die Sandra heette, gebiologeerd gade.

rnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-60724153725110818552010-08-16T21:34:00.002+02:002010-08-16T21:34:33.892+02:00

"Ach," denkt Bart met op zijn aangezicht een lach, "wat luister ik toch graag naar Bach!" Bart Spillebeen zit in een comfortabele zetel met een glas cognac (Remy Martin X.O.) bij de hand. Zijn benen liggen op een tafeltje (Maarten van Severen) waarop hij een kussen heeft gelegd. De muziek komt uit twee grote luidsprekers van Bowers & Wilkins die tegen de muur staan en verbonden zijn met een

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-52978754679932599732010-08-12T22:37:00.006+02:002010-08-12T22:37:58.651+02:00

Broeders en Zusters,Wederom hebben de Canadese coolerds van Arcade Fire een fantastisch album gebaard. The Suburbs is de naam van de plaat en hoewel het mij, gezien mijn gebrekkige kennis van de notenbalk, Bruce Springsteen en de geplogendheden der internet-muziekjournalistiek, zwaar valt om u hier een redenering te verschaffen die recht doet aan alle subtiliteiten en dito emoties die bij het

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-86287903971247212762010-08-12T22:37:00.004+02:002010-08-12T22:37:35.177+02:00

Enkele dagen geleden had ik een afspraak met Basje. Ondanks zijn naam is dat een forse kerel; potig, maar niet bonkig. Hoe kan ik hem het best typeren? Een uitgedroogde Hongaarse Vizsla (google dat even, nu meteen, want dat is een prachtig beest, een hond zoals ik er zelf nog ooit één in huis zou kunnen halen), of zoiets? 't Is te zeggen, niet ongezond gedehydrateerd, niets levensbedreigend, maar

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-14407538705655623742010-08-12T22:37:00.001+02:002010-08-12T22:37:06.029+02:00

"Thanks ants, thants!""Thanks Tchaikovsky, Thankovsky." Uit: Look around you

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-18541554066022132012010-08-10T22:23:00.000+02:002010-08-10T22:23:02.644+02:00

"Ik vind jou een bijzonder vreemd ventje," zegt de verkoper van reizen tegen mij. Mijn vriendin kijkt vreemd naar hem, dan naar mij. "Euhm, wat bedoelt u mijnheer?""Om te beginnen staat mijn smoel u niet aan, en..." "U bedoelt: staat uw smoel mij niet aan?" onderbreek ik hem. "Neen! STAAT MIJN SMOEL U NIET AAN, VERDORIE!"roept hij rood aangelopen, met een kloppende ader in zijn voorhoofd."Kom kom

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-49693885906021400712010-08-05T20:51:00.000+02:002010-08-05T20:51:32.410+02:00

We starten met een vetschijf, en vervolgens vragen we ons af: "Wat doen we wanneer we teveel hebben gegeten en onze ellepijpen verworden tot elastieken?" Terwijl we rijstpap eten en ons beraden over het antwoord dromen we van prachtige boeken van Vlaamse helden, zoals Schrauwen, Coppens en Vanfleteren. Verder weg, in de opiniebladzijden, achterkamers en gedeelde overtuigingen, ijlt het beest

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-28432182846905133532010-08-01T14:06:00.000+02:002010-08-01T14:06:36.245+02:00

Ein freund: teneinde het einde van 's mans vrijgezellenbestaan te vieren werd de openingswedstrijd van zijn favoriete voetbalploeg bijgewoond. Voor het eerst in mijn leven werd ik omringd door brallende en later lallende fanboys & girls in een hete arena "achter de kazerne". Gelukkig werd er met twee nul gewonnen van Lokeren en konden we allen in vrede huiswaarts keren, of in ons geval stadwaarts

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-16604673111448915692010-07-29T16:56:00.000+02:002010-07-29T16:56:53.826+02:00

Heeft u dat ook al meegemaakt? Wanneer je een flinke kop of misschien zelfs meer dan één flinke kop koffie hebt gedronken en je het effect van de caffeïne begint te voelen zo'n rush van opwinding die door je lijf raast en je helderder denken kan plots gaat de deur open en wie staat daar voor je neus? Het is je moeder die even dag komt zeggen wat toch wel vreemd is aangezien die daarvoor speciaal

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-17206672529043587682010-07-21T23:01:00.000+02:002010-07-21T23:01:01.817+02:00

De film Paniek in het Dorp! / Panique au Village! is grappig. Will Eisner kan goed tekenen. 65daysofstatic maakt goede muziek. Age of Consent van New Order is een fijn lied.

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-43226194274895342212010-07-16T16:21:00.001+02:002010-07-16T16:21:01.451+02:00

Fietsend door de Vastgoedmagnaatstaartstraat moest Rudi aan de natuur denken. Hoewel het hem wat moeite kostte, beeldde hij zich alle leven op aarde in, als een kloppend hart in een peilloze kosmos vol zwarte gaten en antimaterie. Jammer genoeg reed hij door deze mentale inspanning tegen een paaltje, en bezeerde hij bij zijn val de linkerelleboog, waar, zoals we allen weten, verscheidene zenuwen

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-4083149167603486522010-07-16T16:20:00.001+02:002010-07-16T16:20:22.402+02:00

Op de veertiende verdieping van het gebouw van zijn werkgever tikt Roman tegen het glas. Hier zit een slakje op het raam. Hoe kan dat nu? Dag klein slakje, wat doe je daar? Ben je helemaal alleen naar boven gekomen? Ik zal morgen eens op de vijftiende verdieping kijken, misschien zie ik je daar dan wel.De volgende dag was het slakje in geen velden of wegen te zien, niet op de vijftiende, niet op

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-79872416874137660312010-07-08T18:09:00.002+02:002010-07-08T18:09:09.262+02:00

Terwijl hij de kaap van de 10 mijl moeiteloos overschreed begon Stephen Fry van op de piepkleine mp3-speler en in zijn smakelijke Engels aan één van de allerfijnste stukjes uit The Hitchhikers Guide to the Galaxy. Met een grandioze glimlach, uitgelokt door de prettige combinatie van dit fysieke en intellectuele genot, snelde hij lichthartig verder over de dijk en zelfs de zwarte zuilen van

rnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-9863370811078203592010-07-07T17:46:00.003+02:002010-07-07T17:46:39.349+02:00

Door zich in de meesterwerken van zijn literaire idolen te verdiepen zag hij het weinige talent dat hem was gegeven onherroepelijk verdampen tot een irrelevant laagje stof, dat bij de minste confrontatie met een criticus onmiddellijk zou worden weggeblazen. Gezien hij zich van die situatie pijnlijk bewust was, restte hem niets dan in een andere stiel zijn heil te zoeken. Een korte vergelijking

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-36518946686825878872010-07-07T17:46:00.000+02:002010-07-07T17:46:02.458+02:00

Rudi zit in the danger room en trekt zich van de rest van de wereld niets aan. Hij schrijft met een goedkope ballpoint de heerlijkste volzinnen op kladpapier van zijn bank, die recent van naam is veranderd. Rudi is een kei van een kerel, een man uit één stuk, niet van dat stuk te brengen, onversaagd, vaak belaagd, veelgeplaagd. Even bellen voor een pizza, geen probleem, Rudi regelt het meteen en

rnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15642796.post-40346566252893684182010-06-22T17:17:00.000+02:002010-06-22T17:17:05.970+02:00

Roerloos ligt man in gras. Hoog, geel gras in zon. Buik bloot, ogen dicht. Krekels klinken, vliegen vliegen. Vogels wagen geen vlucht. Op en neer gaat buik. Man slaapt. Bij op pens. Weg. Boven steen trilt lucht. Fris beekje. Man is kaal. Vet. Zweet.  Been warm in broek. Eén schoen. Een accident. Krukken met versleten doppen. Hond. Dol.Bijt. Man.Pijn.Kwijl.Dorst. einde

rnoreply@blogger.com3